کارگاه آموزشی نحوه کار با سامانه Eprints،انباره علمی دانشگاه برگزار شد

در تاریخ ۲۴ و ۲۵ دی ماه ۱۳۹۷ کارگاه آموزشی کار با سامانه Eprints دانشگاه جهت آموزش رابطین زیرپرتال ها و میئولین درج پایان نامه دانشکده های دانشگاه برگزار شد.کارشناسان واحد فناوری اطلاعات دانشگاه، ضمن آموزش مراحل بارگزاری محتوای علمی در سامانه ،به سوالات شرکت کنندگان پاسخ دادند.

دولت الکترونیک چیست و چه مزایایی برای مردم به‌ارمغان می‌آورد؟

از مدت‌ها پیش، مقامات دولتی جمهوری اسلامی ایران و علی‌الخصوص رئیس جمهور و وزیر ارتباطات، به لزوم راه‌اندازی دولت الکترونیک اشاره کرده و تأکید زیادی روی آن داشته‌اند. این مفهوم به چه معنا است و چه کاربردهایی به‌دنبال دارد؟ آیا راه‌اندازی دولت الکترونیک می‌تواند نیازهای ضروری مردم را مرتفع سازد؟ ایران چه اقداماتی در این زمینه انجام داده است؟

مفهوم «دولت الکترونیک» (برگردان فارسی عبارت Electronic Government یا همان E-Government) به استفاده از دستگاه‌های ارتباطیِ الکترونیکی، رایانه‌ها و اینترنت به‌منظور ارائه‌ی خدمات عمومی به شهروندان و دیگر افراد حاضر در یک کشور یا منطقه اشاره دارد. درواقع خدماتی که دولت الکترونیک ارائه می‌دهد، اَشکال مختلفی به‌خود می‌گیرد؛ از جمله «تعاملات دیجیتالی بین شهروندان و دولت» (C2G)، «تعاملات دیجیتالی بین یک دولت با دیگر سازمان‌های دولتی» (G2G)، «تعاملات دیجیتالی بین دولت و شهروندان» (G2C)، «تعاملات دیجیتالی بین دولت و کارمندان» (G2E) و نهایتا «تعاملات دیجیتالی بین دولت و کسب‌و‌کارها» (G2B). در ادامه‌ی مقاله، این مفاهیم را بیشتر مورد بررسی قرار خواهیم داد.

در حالت کلی، به‌لطف وجود دولت الکترونیک، شهروندان یک کشور می‌توانند با تمامی بخش‌های دولت در ارتباط باشند؛ دولت الکترونیک همچنین دخالت مردم را در امر دولت‌داری با بهره‌گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) تسهیل می‌کند. البته «دولت الکترونیک» تنها عبارتی نیست که برای تعاریف یادشده مورداستفاده قرار می‌گیرد؛ در برخی مواقع، از عباراتی مشابه نظیر «دولت‌داری اینترنتی»، «دولت دیجیتالی» و «دولت آنلاین» هم استفاده می‌شود.

اگر دولت الکترونیک واقعا در یک کشور اجرا شود، باید ساکنین آنجا بتوانند ازطریق اینترنت و با مراجعه به وبسایت رسمی هر شهر، به‌سادگی با کارمندان دولتی آن شهر ارتباط برقرار کنند و به‌تعامل بپردازند؛ طبق تعریف، این تعاملات باید ازطریق راه‌هایی مثل رابط کاربری گرافیکی (GUI)، پیام‌رسانی فوری (Instant Messaging) و موارد مشابه صورت پذیرد. درضمن این امکان باید فراهم شود تا شهروندان ازطریق محتوای ویدیویی و صوتی، به‌خوبی با مسائل فعلی دولت آشنا شوند.

تفکر اصلی پشت دولت الکترونیک، به استفاده از فناوری به‌منظور تسهیل دسترسی مردم به خدمات دولتی مربوط می‌شود و به‌همین دلیل مزایای فراوانی برای شهروندان و کسب‌و‌کارها به‌دنبال دارد. هر کشور برای تبدیل‌شدن به یک دولت الکترونیک، باید بیش از هر چیزی روی مواردی مثل استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات و به‌طور ویژه اینترنت به‌عنوان ابزاری برای دستیابی به دولتی بهتر، استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در تمامی بخش‌های سازمان‌های دولتی و بهینه‌سازی مستمر ارائه‌ی خدمات ازطریق فناوری و اینترنت متمرکز باشد.

راه‌اندازی دولت الکترونیک، ارتباطات بین حکومت را با کسب‌و‌کارها تسهیل می‌کند

در بخش‌های ابتدایی مقاله، به انواع شکل‌های خدمات دولت الکترونیک اشاره کردیم، حال زمان آن رسیده است تا به بررسی دقیق‌تر آن‌ها بپردازیم. نخستین شکل ارائه‌ی خدمات، G2C یا خدمات دولت به شهروندان است. این مفهوم به انجام کارهایی اشاره دارد که ارتباط بین مردم و دولت را هرچه‌بیشتر، تسهیل کند؛ برای مثال، حکومت باید وبسایت‌هایی ویژه را راه‌اندازی کند تا مردم بتوانند با مراجعه به آن‌ها به دانلود کردن فرم‌ها، اطلاعات دولت فعلی و موارد مشابه بپردازند. به‌طور کلی، هدف G2C این است که دولت مجموعه‌ی متنوعی از خدمات مبتنی بر ICT را به‌روشی کارآمد و کم‌هزینه به شهروندان ارائه دهد تا با بهره‌گیری از فناوری، ارتباط بین دولت و مردم تقویت شود.

خود خدمات G2C نیز شکل‌های مختلفی به‌خود می‌گیرند. بستری نظیر «ارتباطات دو طرفه» (Two-Way Communications) به شهروندان امکان می‌دهد تا مستقیما با برخی مدیران دولتی در ارتباط باشند و به آن‌ها پیام دهند. از این طریق، امکان رأی‌گیری الکترونیکی نیز فراهم می‌شود. با بهره‌گیری از این بستر، مردم می‌توانند به‌راحتی تراکنش‌هایشان را نظیر هزینه‌های خدمات شهری به‌صورت آنلاین یا ازطریق گوشی همراه خود انجام دهند. افزون بر این موارد، با راه‌اندازی دولت الکترونیک، خدمات دیگری نظیر تغییر نام یا آدرس محل سکونت مردم یا درخواست برای عضویت در سرویس‌های مختلف، ازطریق همین بستر صورت می‌گیرد و لازم نیست افراد الزاما به‌صورت حضوری به ادارات مراجعه کنند.

با همه‌ این‌ها نباید فراموش کرد که راه‌اندازی چنین خدماتی، هزینه‌های بسیار زیادی را چه در زمینه‌ی توسعه و چه در زمینه‌ی پیاده‌سازی، به دولت تحمیل می‌کند. در این بین، برای عملی کردن این خدمات موانع متعددی وجود دارد؛ از جمله اینکه عده‌ی قابل‌توجهی از مردم به‌ویژه ساکنان مناطق روستایی، به اینترنت دسترسی ندارند. به‌علاوه خدمات مبتنی بر G2C می‌تواند برای آن افرادی که زیاد با رایانه سروکار ندارند، دردسرساز شود. درکنار همه‌ی این‌ها، بسیاری از افراد نگرانی‌هایی بابت حریم شخصی خود در دنیای وب دارند که کاملا منطقی است.

دومین شکل ارائه‌ی خدمات که اتفاقا یکی از اصلی‌ترینِ آن‌ها است، G2E یا خدمات دولت به کارمندان است. طبق تعریف، G2E به برقراری ارتباط بین مجموعه‌ای از ابزار آنلاین، منابع مخصوص و مقالات اشاره دارد؛ ارتباطی که به کارمندان کمک می‌کند تا از این طریق، تعامل سازنده و مناسبی را با دولت و شرکتی که در آن کار می‌کنند، برقرار سازند. با بهره‌گیری از این خدمات، اسناد مهم را می‌توان به‌سادگی و ازطریق فضای آنلاین با دیگر همکاران به‌اشتراک گذاشت. راه‌اندازی دولت الکترونیک، کارمندان را قادر می‌سازد تا دیگر متکی به اسناد کاغذی نباشند؛ آنان می‌توانند به‌جای چاپ یا فکس کردن اسناد مهم، به‌سادگی آن‌ها را ازطریق فضای وب برای همکارانشان در جای‌جای کشور بفرستند. کشورهایی نظیر آمریکا، هنگ کنگ و نیوزیلند مدت‌ها است که از خدمات مبتنی بر G2E استفاده می‌کنند.

خدمات دولت الکترونیک در چهار شکل اصلی G2G ،G2E ،G2C و G2B ارائه می‌شوند

سومین شکل، G2G است که مزایای متعددی را به‌دنبال دارد. این مقوله، به‌طور کلی مجموعه‌ای از اهداف مشخص را دنبال می‌کند؛ از جمله برقراری تعامل بین سازمان‌های مختلف دولتی در بستری امن؛ ارائه‌ی خدمات مختلف مبتنی بر وب و دموکراسی دیجیتالی. در این نوع خدمات، بین سازمان‌ها، ادارات، مقامات رسمی و دیگر بخش‌های دولت، ازطریق فضای آنلاین، ارتباط و تعامل برقرار می‌شود. بیشترین مورد استفاده از این نوع خدمات، در بریتانیا دیده شده است.

چهارمین شکل اصلی خدمات دولت الکترونیک، G2B یا خدمات دولت به کسب‌و‌کارها است. از این طریق و به‌واسطه‌ی فضای آنلاین، بین دولت و بخش تجاری ارتباط برقرار می‌شود. G2B اهداف مشخصی را دنبال می‌کند؛ از جمله کاهش مشکلات و چالش‌های موجود برای کسب‌و‌کارها، ارائه‌ی اطلاعاتِ آنی به آن‌ها و… .

راه‌اندازی دولت الکترونیک می‌تواند به‌نوبه‌ی خود سهم مهمی در کاهش هزینه‌های کسب‌و‌کار‌ها و همچنین تسهیل تعامل آن‌ها با دولت داشته باشد. تعامل بین دولت و کسب‌و‌کارها بی‌شک می‌تواند زمانی را که کسب‌و‌کارها برای عملی‌کردن معاملات‌شان صرف می‌کنند، کاهش دهد؛ برای مثال، دیگر لازم نیست نمایندگان کسب‌و‌کارها به‌صورت حضوری به دفاتر دولتی مراجعه کنند و به‌جای آن، کارهای مرتبط به‌صورت آنلاین و تنها با چند کلیک انجام می‌پذیرد.

با آغاز به‌کارِ دولت الکترونیک، اطلاعات مهم بیشتری از جای‌جای کشور استخراج می‌شود، اطلاعاتی که دانستن آن‌ها برای کسب‌و‌کارها اهمیت زیادی دارد؛ درضمن راه‌اندازی دولت الکترونیک باعث می‌شود تا آن اطلاعات به‌شکلی شفاف‌تر و دقیق‌تر بیان شوند.

یکی از موانع دولت الکترونیک، عدم دسترسی یکسان تمامی مردم به اینترنت است

یکی از فاکتورهای کلیدی در موفقیت کسب‌و‌کارها، بی‌شک به توانایی آن‌ها برای پیش‌بینی آینده ازطریق تحلیل داده‌های موجود و برنامه‌ریزی درست برمی‌گردد. دولت الکترونیک می‌تواند اطلاعات اقتصادی و دموگرافیک زیادی را با جزییات دقیق جمع‌آوری کند و کسب‌و‌کار‌ها می‌توانند ازطریق برقراری تعامل با دولت، به این اطلاعات دسترسی پیدا کنند و با بهره‌گرفتن از آن‌ها، مسیر موفقیت اقتصادی خود را هموار سازند.

درحالی که با بیان عبارت دولت الکترونیک، ذهن عده‌ی زیادی از مردم به سمت «دولت آنلاین» یا «دولت مبتنی بر اینترنت» معطوف می‌شود، اما افراد باید بدانند که در دولت الکترونیک می‌توان از بسیاری از فناوری‌های غیر اینترنتی نیز بهره گرفت. برخی از شکل‌های غیر اینترنتی حاضر در دولت الکترونیک شامل تلفن، فکس، دستیار دیجیتال شخصی (PDA)، پیام کوتاه متنی، پیام چندرسانه‌ای (MMS)، شبکه‌ها و خدمات بی‌سیم، بلوتوث، دوربین‌های مداربسته، سیستم‌های ردیاب، سامانه‌های بازشناسی با امواج رادیویی (RFID)،‌ تاییدهویت بیومتریک، کارت‌های شناسایی، ایستگاه‌های رأی‌گیری غیر آنلاین و… هستند.

با همه‌ی مزایا و نکات مثبتی که راه‌اندازی دولت الکترونیک می‌تواند به‌دنبال داشته باشد، اما همواره مخالفت‌هایی با این مقوله وجود داشته است. شاید اصلی‌ترین مانع دولت الکترونیک، عدم دسترسی همگانی و یکسان مردم به رایانه و اینترنت باشد.

افرادی که جزو اقشار کم‌درآمد قرار می‌گیرند، افرادی که بی‌خانمان‌ هستند و همچنین افرادی که در مناطق روستایی ساکن هستند، در اغلب موارد هیچ‌گونه دسترسی به اینترنت ندارند یا اگر هم داشته باشند، دسترسی‌شان محدود است. از دیگر موانع دولت الکترونیک می‌توان به این موضوع اشاره کرد که در اغلب مواقع، افراد نمی‌توانند به اطلاعاتی که در فضای وب می‌بینند، به‌طور کامل اطمینان کنند.

راه‌اندازی دولت الکترونیک بدون هیچ‌ شک و شبهه‌ای، هم مزایای خوبی دارد (چه برای خود دولت و چه برای مردم) و هم می‌تواند پیامدهایی را به‌دنبال داشته باشد. این کار تاثیرات قابل‌توجهی روی اقتصاد، فضای اجتماعی و بخش‌های سیاسی می‌گذارد. مورد مهم دیگر، افزایش تخریب‌پذیری دولت ازطریق حملات سایبری احتمالی است؛ البته که با راه‌اندازی دولت الکترونیک، مقامات به تولید بسترهای حفاظتی مناسب نیز روی خواهند آورد؛ اما درهرصورت همواره نوعی نگرانی در افکار عمومی وجود خواهد داشت.

راه‌اندازی دولت الکترونیک، باعث می‌شود حکومت با مردم شفاف‌تر صحبت کند

از آنجایی که مقوله‌ی دولت الکترونیک در بسیاری از کشورهای جهان هنوز مراحل اولیه‌ی توسعه‌ی خود را سپری می‌کند، تزریق آن به بخش‌های مختلف حکومت به‌هیچ‌وجه کار ساده‌ای نیست و زمان و هزینه‌ی زیادی را می‌طلبد. تبدیل سریع و بی‌برنامه‌ی شیوه‌های دولت‌داری قدیمی به شیوه‌های مدرن، می‌تواند به‌جای مفید بودن، مشکلاتی را به‌همراه بیاورد.

با همه‌ی این‌ها، همان‌طور که پیشتر اشاره کردیم، هدف نهایی دولت الکترونیک این است که حکومت بتواند خدمات عمومی بیشتری را به‌شکلی کارآمد و کم‌هزینه، به مردمش ارائه دهد؛ راه‌اندازی دولت الکترونیک باعث می‌شود که حکومت شفاف‌تر با مردمش صحبت کند. شفافیت حکومت با مردم، موضوع بسیار مهمی است؛ زیرا به مردم امکان می‌دهد تا بدانند که دولت‌شان روی چه مسائلی در حال کار است و چه سیاست‌هایی را دنبال می‌کند.

با راه‌اندازی دولت الکترونیک، انجام دادن کارهای ساده، ساده‌تر از قبل می‌شود. تغییر دادن اطلاعات شخصی شهروندان نظیر وضعیت تأهل، تغییر نام یا تغییر آدرس محل زندگی در حالت معمول، پروسه‌ای زمان‌بر است و به کاغذبازی‌های زیادی نیاز دارد. دولت الکترونیک، عملی‌کردن این کارها را برای شهروندانش ساده می‌کند.

دولت الکترونیک، روشی نوین برای مشارکت هرچه‌بیشتر مردم در پویش‌های سیاسی است

دولت الکترونیک، روشی نوین برای مشارکت هرچه‌بیشتر مردم در پویش‌های سیاسی است. این مقوله می‌تواند درصد شرکت مردم در رأی‌گیری‌ها را افزایش و از طرفی دیگر، هزینه‌های مربوط‌به کسب‌و‌کارها را کاهش دهد. از میان مزیت‌های کلی دولت‌داری الکترونیکی می‌توان مواردی مثل کاهش فساد مالی، شفافیت حکومت با مردم،‌ افزایش راحتی، رشد تولید ناخالص داخلی (GDP)، کاهش هزینه‌ها و تعامل بیشتر مردم با دولت را برشمرد.

دستیابی به دولت الکترونیکی تنها در صورتی امکان‌پذیر است که دولت و تمامی نهادها، به‌خوبی برای آن آماده شده باشند. راه‌اندازی دولت الکترونیکی، روندی یکی-دو روزه نیست و باید برای آن برنامه‌ریزی ویژه‌ای انجام داد. برخی از معیارهایی که هر دولت قبل از ورود به این حوزه باید در نظرشان بگیرد، شامل مواردی مثل سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های ارتباطی، اختصاص دادن بودجه‌ی مناسب، اطمینان از امن‌بودن، ارزیابی جوانب مختلف، سرعت اتصال اینترنت، آگاه کردن مردم از مفهوم کلی دولت الکترونیک، بررسی امکان عملی‌کردن آن در تمامی نهادهال دولتی و… است.

دولت الکترونیک در جمهوری اسلامی ایران

سال‌ها پیش، دولت ایران در گزارشی جامع، از طرح ویژه‌ای به‌ نام تکفا (طرح توسعه و کاربرد فناوری ارتباطات و اطلاعات ایران) رونمایی کرد. تدوین تکفا در سال ۱۳۸۰ انجام شد و یک سال بعد، این طرح پس از به‌تصویب‌رسیدن در هیئت دولت، ابلاغ شد. این طرح تا پایان دولت دوم سید محمد خاتمی اجرا شد، اما مرحله‌ی دوم آن (طرحی موسوم به تکفا ۲) هیچ‌گاه به‌مرحله‌ی اجرایی نرسید. در این طرح آمده بود که اکثر نهادهای دولتی باید در سریع‌ترین زمان ممکن، خدمات‌شان را ازطریق فضای مجازی ارائه دهند.

راه‌اندازی دولت الکترونیک طی سال‌های اخیر به‌شدت در میان تمامی دولت‌ها رواج یافته و همه به‌دنبال دستیابی به آن هستند. ایران نیز همواره جزو این کشورها بوده و نشان داده است که اهمیت زیادی به اجرایی شدن این اتفاق می‌دهد.

آمار اخیر منتشرشده، نشان از روند سریع توسعه‌ی دولت الکترونیک در ایران دارند. طی یک سال اخیر، میزان بازدید از وبسایت ملی خدمات دولت هوشمند (iran.gov.ir) با رشد درخورتوجهی مواجه شده است، موضوعی که کاهش مراجعات حضوری و پیشروی به‌سمت دستیابی به دولت‌داری الکترونیکی را به‌خوبی نشان می‌دهد.

منبع :zomit.ir

دریافت فایل

 

آموزش نکات مقدماتی برای نجات سیستم‌های عامل مختلف از مرگ

در استفاده از رایانه، تبلت و گوشی همواره مواقعی پیش می‌آید که دستگاه به‌اصطلاح هنگ می‌کند. در چنین مواقعی قبل از اینکه ناامید شوید و دستگاه را به تعمیرکار بسپارید، اقداماتی وجود دارند که می‌توانند ضمن برگرداندن وضعیت دستگاه به حالت عادی، متحمل هزینه‌ی تعمیر نشوید.

البته اینکه چه مشکلاتی گریبان‌گیر دستگاه شما شده باشد هم مهم است؛ اما در بسیاری مواقع، مشکل نرم‌افزاری بوده و راه‌حل‌های آسانی برای آن‌ها وجود دارد. در نتیجه می‌توان در چند گام ساده، اطلاعات مهم خود را نیز نجات داد و اوضاع را به حالت عادی برگرداند. فراموش نکنید که داشتن بکاپ یا پشتیبان همواره کاری عقلانی بوده و توصیه می‌شود اگر اطلاعات مهمی را در دستگاه خود نگه می‌دارید، حتما از آن پشتیبان تهیه کنید.

در ادامه به چگونگی انجام اقدامات ساده جهت نجات سیستم‌های عامل مختلف در مواقع بحرانی مثل هنگ کردن می‌پردازیم.

ویندوز و مک

اگر رایانه یا لپتاپ شما دچار هنگ کردن شد و از اجرا باز ایستاد، گام اول صبر کردن است. در صورت مواجه شدن با چنین شرایطی بهتر است قبل از اینکه اقدام به ری‌استارت دستگاه کنید، کمی به سیستم وقت بدهید. این وقت می‌تواند تا نیم ساعت هم باشد. نیم ساعتی که می‌تواند خیلی سخت بگذرد؛ چرا که ممکن است در حین نوشتن ایمیل مهمی بوده باشید؛ اما سعی کنید از دستگاه دیگری استفاده کنید تا زمان کافی جهت بازیابی را به سیستم معیوب بدهید.

منظور از هنگ کردن، توقف اجرای سیستم‌عامل است؛ به‌گونه‌ای که موس و کیبورد و… متوقف می‌شوند. اگر توقف اجرا در حد یک نرم‌افزار باشد، کافی است آن نرم‌افزار را کاملا ببندید تا مشکل حل شود. برای انجام این کار، در ویندوز روی نوار وظیفه راست‌کلیک و Task Manager را انتخاب کنید. سپس، روی نرم‌افزار معیوب کلیک کرده و End task را بزنید.

در سیستم‌عامل مک، منوی اپل را باز کنید، Force Quit را زده و اپلیکیشن مشکل‌ساز را انتخاب کرده، Force Quit را بزنید تا اجبارا بسته شود.

در صورتی که مطمئن شدید سیستم به‌طور کامل متوقف شده است و بعد از ۳۰ دقیقه هم به حالت عادی برنگشت، می‌توانید دکمه‌ی پاور را نگه دارید. نگه داشتن چند ثانیه‌ای دکمه‌ی پاور در تمامی رایانه‌های ویندوزی و رایانه‌هایی که مک OS را اجرا می‌کنند، منجر به خاموش شدن دستگاه خواهد شد.

در این مرحله نیز بهتر است بعد از خاموش شدن دستگاه چند دقیقه صبر کنید و بعد مجددا آن را روشن کنید. اگر کمی خوش‌شانس باشید، سیستم به حالت عادی باز خواهد گشت.

اگر سیستم‌عامل یا رایانه‌ی شما به هیچ‌وجه واکنشی نشان ندهد، ممکن است ایراد از برق‌رسانی سیستم باشد.

در صورت امکان، کابل برق، آداپتور یا باتری دیگری را امتحان کنید. دلیل این کار این است که متوجه شوید آیا رایانه برق کافی دریافت می‌کند یا خیر.

اگر قطعات اصلی سیستم از جمله CPU، رم، هارد و مادربورد نیز دچار مشکل باشند، هنگ کردن اتفاق خواهد افتاد؛ اما تشخیص قطعه‌ی معیوب در چنین حالتی کار ساده‌ای نیست. اگر از رایانه استفاده می‌کنید، باز کردن کیس و بررسی تمام اتصالات، از اقدامات اولیه به‌شمار می‌آید. توجه داشته باشید که در صورت استفاده از لپتاپ، چنین کاری باعث ابطال گارانتی خواهد شد.

جزئیات مشکلی که با آن مواجه هستید را با یک دستگاه دیگر به همراه مدل دستگاه خود در اینترنت جستجو کنید. اگر اخیرا قطعه‌ای را تعویض کرده‌اید، ممکن است ایراد از ناسازگاری همان قطعه باشد.

اگر مشکل سخت‌افزاری باشد، قطعاتی مانند رم و کارت گرافیک به‌سادگی قابل‌تعویض هستند. این در واقع به سطح دانش و تجربه‌ی شما بستگی دارد. می‌توانید از راهنماهای موجود در اینترنت، مثلا وب‌سایت iFixit برای انجام آن استفاده کنید.

در مواردی که ایراد از سخت‌افزار نباشد. اگر موردی که بالاتر اشاره شد، یعنی برق‌رسانی را بررسی کردید و توفیقی حاصل نشد، باید سراغ نرم‌افزار سیستم بروید. همواره قبل از اینکه به سخت‌افزار مشکوک شوید و خود را به خرج بیاندازید، لازم است مشکل را در نرم‌افزار جستجو کنید؛ چرا که مشکلات نرم‌افزاری غالبا به‌راحتی رفع می‌شوند. امروزه هم ویندوز و هم سیستم‌عامل مک با تعداد زیادی راهکار برای رفع اشکال ارائه می‌شوند. مضاف بر اینکه حالت‌هایی برای سیستم‌عامل در نظر گرفته می‌شود که در ساده‌ترین شکل بالا بیاید تا اولا بتوان اطلاعات را نجات داد و ثانیا درصدد رفع مشکل برآمد.

در ویندوز ۱۰ اگر سیستم سه مرتبه‌ی پیاپی موفق به بوت نشود، سیستم‌عامل به‌صورت خودکار وارد حالت تعمیر یا Repair mode می‌شود. در این حالت کافی است روی Restart کلیک کنید تا برخی اشکالات جزئی رفع شوند.

حالت دیگری که از قدیم وجود داشته است، حالت امن یا Safe Mode است. این حالت در ویندوز ۱۰ نیز وجود دارد اما تا حدودی مخفی است. در صورتی که مشکل حل نشد و مجددا وارد حالت تعمیر شدید، روی گزینه‌ی Advanced کلیک کنید. سپس، Startup Settings را انتخاب کنید و Restart را بزنید. در صفحه‌ی بعد کلید ۴ یا F4 را بزنید تا وارد حالت امن یا Safe Mode شوید.

کارکرد حالت امن این است که شکل ساده‌ای از ویندوز را در اختیار شما قرار می‌دهد تا از آن طریق بتوانید مشکلات موجود را مدیریت کنید. اینکه چطور این کار را انجام دهید، بستگی به شما دارد. مثلا ممکن است نرم‌افزار یا درایوری را نصب کرده باشید که سیستم‌عامل را دچار مشکل کرده باشد یا اینکه از این قسمت اقدام به ویروس‌کشی کنید. به هرحال حداقل کاری که با بالا آمدن سیستم در این حالت می‌توانید انجام دهید این است که داده‌های خود را نجات دهید.

اگر با انجام اقدامات فوق، مشکل همچنان پابرجا بود، آخرین راه حل برگرداندن سیستم به حالت اولیه است. اگر ویندوز دستگاه شما اورجینال است، احتمالا یک پارتیشن مجزا به نام ریکاوری دارید که ویندوز اصلی با تمام درایورها در آن قرار دارند و می‌توانید از آن استفاده کنید. در غیر این‌صورت، باید از بکاپی که شخصا تهیه کرده‌اید یا هنگام خرید، فروشنده برای شما تهیه کرده است، استفاده کنید. این نوع بازگردانی، سیستم شما را به روز اول بازمی‌گرداند. بنابراین، دقت داشته باشید که قبل از انجام این کار، فایل‌های مهم خود را به فلش مموری یا هارد اکسترنال انتقال دهید.

در صورتی که بعد از انجام ریکاوری باز هم مشکل حل نشد، می‌توانید مطمئن باشید که ایراد به‌وجودآمده، سخت‌افزاری است.

سیستم‌عامل مک به‌جای Automatic Repair، حالتی به نام Recovery Mode دارد که در آن می‌توان مشکلات بوت را حل کرد. برای رفتن به این حالت، در وضعیتی که مک بوک خاموش است، کلیدهای Cmd و R را نگه داشته و کلید پاور را برنید. پس از ورود به حالت ریکاوری، گزینه‌ی Disk Utility را برای شروع انتخاب کنید. این گزینه درایوها را اسکن کرده و خطاهای احتمالی را رفع می‌کند. در همین صفحه می‌توانید با استفاده از بکاپ Time Machine، سیستم را به حالت اولیه بازگردانید.

مک نیز مانند ویندوز حالت امن دارد. برای رفتن به حالت امن مک، هنگام روشن کردن دستگاه، بلافاصله پس از فشردن دکمه‌ی پاور کلید شیفت را زده و نگه دارید. حالت امن مک شباهت زیادی به حالت امن ویندوز دارد و در آن می‌توانید ضمن نجات داده‌های باارزش خود، نرم‌افزارهایی که احتمالا باعث بروز اشکال شده‌اند را حذف کنید.

همانند ویندوز، می‌توانید برای اطمینان از اینکه مشکل نرم‌افزاری است یا سخت‌افزاری، سیستم را به روز اول برگردانید. برای این‌کار، گزینه‌ی Reinstall macOS را از حالت ریکاوری انتخاب کنید و دقت داشته باشید که این‌کار تمام داده‌های شما را حذف خواهد کرد.

اندروید و iOS

گوشی‌های هوشمند، دستگاه‌های ساده‌تری هستند و این یعنی اغلب اوقات بازگرداندن آن‌ها به شرایط عادی ساده‌تر است؛ هرچند هیچ تضمینی وجود ندارد که بتوانید یک گوشی که در آب افتاده یا راه‌پله را تنهایی پایین آمده، از مرگ نجات دهید.

همان‌طور که در خصوص رایانه‌ها متذکر شدیم، صبر کردن اولین کاری است که باید در مواجهه با توقف عملکرد گوشی انجام دهید. حداقل پنج دقیقه به گوشی مهلت دهید تا شاید بتواند از پس شرایط بر بیاید. در این حالت ممکن است اپلیکیشنی که باعث هنگ کردن شده است، به‌صورت خودکار بسته شود و اوضاع به حالت قبل برگردد.

در مواقعی که گوشی بیش از پنج دقیقه معطل می‌کند، دکمه‌های فیزیکی می‌توانند کمک‌حال باشند. اکثر گوشی‌ها از جمله گوشی‌های پیکسل با نگه داشتن ۳۰ ثانیه‌ای دکمه‌ی پاور ری‌استارت می‌شوند. در واقع، هرچند اکثر گوشی‌ها به یکی از این دو روش ری‌استارت اضطراری می‌شوند، گوشی شما ممکن است روش خاصی برای این کار داشته باشد؛ به همین جهت بهتر است آن را در اینترنت جستجو کنید.

برای سایر مدل‌های قدیمی‌تر لازم است دکمه‌های هوم و پاور را به‌صورت همزمان برای مدت حداقل ۱۰ ثانیه نگه دارید تا لوگوی اپل مشاهده شود. در اکثر مواقع، انجام روش‌هایی که گفته شد برای راه‌اندازی مجدد آیفون و حل مشکل کافی است.

در گوشی‌هایی که پس از خاموش کردن بالا نمی‌آیند، روال کار نجات، مشابه دسکتاپ‌ها و لپتاپ‌ها خواهد بود. ابتدا سعی کنید گوشی را شارژ کنید. سپس آخرین راه یعنی ریست فکتوری را امتحان کنید.

گوشی‌های اندرویدی پس از ریست فکتوری، اطلاعات حساب کاربری گوگل شما را طلب خواهند کرد؛ پس اگر نام کاربری و رمز عبور جی‌میل خود را فراموش کرده‌اید، بهتر است آن‌ها را بازیابی کرده و برای چنین مواقعی نزد خود نگه دارید.

وقتی گوشی در حالت خاموش قرار دارد، دکمه‌ی کاهش صدا را فشار داده و نگه دارید و سپس دکمه‌ی پاور را فشرده و تا مشاهده‌ی صفحه‌ی ریکاوری نگه دارید. دقت داشته باشید این روش ممکن است در گوشی‌های شرکت‌های مختلف، متفاوت باشد. همچنین، شکل و شمایل صفحه‌ی ریکاوری در گوشی‌های مختلف فرق می‌کند. برای اطلاع از روش دقیق رفتن به ریکاوری مخصوص گوشی خود باید از اینترنت کمک بگیرید؛ اما کاری که به‌محض ورود به ریکاوری باید انجام دهید این است که با استفاده از دکمه‌های کاهش و افزایش صدا، گزینه‌ی data/factory reset را انتخاب کرده و با دکمه‌ی پاور تأیید کنید. با انجام این‌کار، عملیات ریست آغاز شده و گوشی به حالت اولیه‌ی خود باز خواهد گشت.

همان‌طور که اشاره شد، روند کار در گوشی‌های مختلف فرق می‌کند. برای مثال در گلکسی اس ۹ باید دکمه‌ی افزایش صدا و بیکسبی را نگه دارید و دستگاه را روشن کنید تا وارد منوی ریکاوری شوید؛ اما پس از ورود به ریکاوری، روند کار در اکثر گوشی‌ها مشابه خواهد بود.

نکته‌ای که در خصوص گوشی‌ها مخصوصا گوشی‌های اندرویدی قابل‌توجه است، این است که اگر هرگونه دستکاری سیستمی از جمله روت و آنلاک انجام داده باشید، با ریست فکتوری کاری از پیش نخواهید برد. افرادی که گوشی را روت می‌کنند، در پارتیشن سیستم دخل و تصرف‌هایی انجام می‌دهند که این تغییرات با ریست کارخانه‌ای به حالت اول برنمیگردد و تنها راه فلش کردن خواهد بود.

برای مطالعه‌ی تمام مقالات مرتبط با فلش کردن گوشی‌های هوشمند به این صفحه مراجعه کنید.

اگر به‌عنوان یک کاربر عادی با انجام مواردی که ذکر شد نتیجه‌ای نگرفتید و دسکتاپ، لپتاپ، تبلت یا گوشی شما درست نشد، وقت آن است که دستگاه خود را نزد یک تعمیرکار معتبر ببرید.

منبع :zomit.ir

دریافت فایل

 

کارگاه بازآموزی پرتال وب دانشگاه برگزار شد

در تاریخ ۱۸ دی ماه ۱۳۹۷ در سایت دانشکده پزشکی کارگاه بازآموزی کار با پرتال دانشگاه باحضور  رابطین زیرپرتال مراکز تابعه دانشگاه برگزار گردید.

در این کارگاه مباحث مربوط به آشنایی و ساخت صفحات،منو، درج خبر ، ساخت فرم  و …توسط کارشناس فناوری اطلاعات ،سرکار خانم مهندس ندا رحمانی ارائه گردید و به کلیه سوالات رابطین درخصوص بخش های مختلف زیر پرتال پاسخ داده شد.

کسب رتبه اول تارنما و غرفه برگزیده گروه آمار در اولین همایش ملی استفاده از آمار در نظام سلامت

اولین همایش ملی استفاده از آمار در نظام سلامت یکم و دوم آبان ماه ۹۷ با حضور جناب آقای دکتر هاشمی وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، جناب آقای دکتر پارسا رئیس محترم مرکز آمار ایران، جناب آقای دکتر سالاریان زاده رئیس محترم مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری و جمعی از مسئولین آمار و فن‌آوری وزارت متبوع و با حضور مدیران آمار و فن‌آوری اطلاعات و مسئولین آمار دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور در مرکز همایش‌های رازی با محوریت‌های  آمار و تصمیم‌گیری(داده، اطلاعات و داشبوردها،خرد)، آمار و نظام جمع‌بندی داده‌ها (بهداشت، درمان، آموزش)، آمار و ساختارهای قانونی (دانشگاهی، وزارت بهداشت و ملی) و آمار و تبادل داده و اطلاعات (درون و برون بخشی، مسائل تکنیکال، فنی و اخلاقی) برگزار گردید.

برنامه‌های اصلی این همایش شامل موارد ذیل بود:

–  ارائه و تقدیر از مقالات برگزیده تحقیق عملکردی و یا مروری ساختاریافته .

  • تقدیر از برگزیدگان تارنماهای واحدهای آمار مدیریت‌های آمار و فناوری اطلاعات دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور (به‌روز بودن، آموزشی، شمای ظاهری، عملکردی، قابل‌استفاده و کاربردی بودن برای مشتریان و تصمیم گیران)
  • ارائه سخنرانی‌های علمی-کاربردی در راستای محورهای فوق
  • برگزاری کارگاه‌های کاربردی در راستای محورهای فوق

در کنار برگزاری این همایش، واحدهای آمار دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور اقدام به برپایی غرفه‌های معرفی فعالیت‌های آماری خود نمودند. جناب آقای دکتر قاضی‌زاده هاشمی ضمن شرکت در همایش از غرفه‌های برپاشده بازدید به عمل آوردند. در پایان از برگزیدگان تارنماهای واحد آمار دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور و غرفه‌های برگزیده تقدیر و تشکر به عمل آمد.

واحد آمار دانشگاه علوم پزشکی قزوین موفق به کسب رتبه اول تارنما در بین مدیریت‌های آمار و فناوری اطلاعات کلیه دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور گردید.

هم‌چنین در بخش نمایشگاه این همایش از غرفه گروه آمار دانشگاه علوم پزشکی قزوین به‌عنوان غرفه برگزیده تقدیر به عمل آمد.

مدیر آمار و فناوری اطلاعات، جناب آقای مهندس محمدعلی علویری به همراه کارشناسان گروه آمار، خانم ها عادله قدوسی،شیوا اسماعیلی و رفیعه برزگر در این همایش فعالیت داشتند.

   
  
   
 

 

 

 

حداقل رساندن خطر آلودگی سیستم ها

با توجه به گسترش حملات باج افزارهای مختلف که اغلب به دلیل دریافت فایل های آلوده از طریق پست الکترونیک می باشد ضروری است موارد زیر را برای به حداقل رساندن خطر آلودگی سیستم ها، رعایت نمایید:

  1. تحت هیچ شرایطی، ضمیمه ی ایمیلی از سمت ارسال کننده ناشناس باز نشود.
  2. تحت هیچ شرایطی، لینکی از طریق ایمیل ناشناس باز یا کلیک نشود. به سایت های متفرقه مراجعه نشود.
  3. با همکاری کارشناس محترم فناوری اطلاعات آن مرکز در ابتدا از تنظیمات WSUS سیستم و در ادامه از بروز بودن سیستم عامل خود مطمئن شوید.
  4. با توجه به اینکه هیچ راه حلی برای برای بازیابی کردن اطلاعات وجود ندارد، از کلیه اطلاعات سیستم Backupتهیه نمایید.

اعلام نتایج ارزیابی کلی زیرپرتال های دانشگاه در خرداد ماه ۱۳۹۷

ارزیابی زیرپرتال های مراکز تابعه دانشگاه مطابق با دوره های قبل ( دو بار در سال) در خرداد ماه ۱۳۹۷ در واحد فناوری اطلاعات دانشگاه انجام شد. در این ارزیابی کلیه زیرپرتال ها با معیارها و شاخص های مشخص ، از نظر محتوا ، اخبار ، فایل ، فرم های الکترونیکی و …بررسی گردید.

عوامل کسب امتیاز برتر در بین مراکز عبارتند از : ساخت صفحات بیشتر و کاملتر جهت معرفی واحد و فعالیت های آن ، بروزرسانی مرتب اخبار، استفاده از عکس های مناسب و با کیفیت مرتبط با محتوا، حداکثر استفاده از فایل های آموزشی ، پژوهشی ، مقالات و غیره در قالب انواع فایلها ، تبادل لینک با مراکز مرتبط ، استفاده از فرم های قابل دانلود ، طراحی فرم های الکترونیکی و… می باشد.

نتایج این ارزیابی در لینک زیر بارگزاری شده است.

مشاهده نتایج

برگزاری کارگاه بازآموزی فرمساز پرتال دانشگاه

در تاریخ ۲۶ تیر ۱۳۹۷ در سایت دانشکده پزشکی کارگاه بازآموزی فرمساز پرتال دانشگاه باحضور  رابطین زیرپرتال مراکز تابعه دانشگاه برگزار گردید.

در این کارگاه مباحث مربوط به آشنایی و ساخت انواع فرم های الکترونیکی توسط کارشناس فناوری اطلاعات ،سرکار خانم ندا رحمانی ارائه گردید و به کلیه سوالات رابطین پاسخ داده شد.

برگزاری کارگاه آموزشی آنتی ویروس تحت شبکه جهت آموزش کارشناسان فناوری اطلاعات واحد های تابعه دانشگاه

با توجه به وجود باج افزارهای جدید و لزوم ارتقای مدیریت آنتی ویروس کلاینت ها در امنیت شبکه دانشگاه ، کارگاه آموزشی آنتی ویروس جهت آموزش کارشناسان فناوری اطلاعات واحد های تابعه دانشگاه در تاریخ ۰۳/۰۴/۹۷ ، ساعت ۹ الی ۱۴ صبح در سایت دانشکده پزشکی شهید بابایی برگزار گردید.

در این کارگاه نحوه ارتقای کنسول مدیریتی آنتی ویروس و آنتی ویروس سرورها  ارائه گردید، همچنین به کلیه سوالات و اشکالات کارشناسان پاسخ داده شد.

برگزاری سومین جلسه صیانت از حقوق شهروندی و مفاهیم سلامت اداری در مدیریت آمار و فناوری اطلاعات  

در روز ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۷،سومین جلسه صیانت از حقوق شهروندی و مصادیق سلامت اداری با حضور مدیر آمار و فناوری اطلاعات جناب آقای مهندس علویری و کارشناسان این حوزه برگزار گردید. در این جلسه ضمن بررسی صورتجلسه قبلی و اقدامات انجام شده، موارد مورد پیگیری جهت ارائه در جلسه بعدی مطرح شد.