کارگاه آموزشی نحوه کار با سامانه Eprints،انباره علمی دانشگاه برگزار شد

در تاریخ ۲۴ و ۲۵ دی ماه ۱۳۹۷ کارگاه آموزشی کار با سامانه Eprints دانشگاه جهت آموزش رابطین زیرپرتال ها و میئولین درج پایان نامه دانشکده های دانشگاه برگزار شد.کارشناسان واحد فناوری اطلاعات دانشگاه، ضمن آموزش مراحل بارگزاری محتوای علمی در سامانه ،به سوالات شرکت کنندگان پاسخ دادند.

دولت الکترونیک چیست و چه مزایایی برای مردم به‌ارمغان می‌آورد؟

از مدت‌ها پیش، مقامات دولتی جمهوری اسلامی ایران و علی‌الخصوص رئیس جمهور و وزیر ارتباطات، به لزوم راه‌اندازی دولت الکترونیک اشاره کرده و تأکید زیادی روی آن داشته‌اند. این مفهوم به چه معنا است و چه کاربردهایی به‌دنبال دارد؟ آیا راه‌اندازی دولت الکترونیک می‌تواند نیازهای ضروری مردم را مرتفع سازد؟ ایران چه اقداماتی در این زمینه انجام داده است؟

مفهوم «دولت الکترونیک» (برگردان فارسی عبارت Electronic Government یا همان E-Government) به استفاده از دستگاه‌های ارتباطیِ الکترونیکی، رایانه‌ها و اینترنت به‌منظور ارائه‌ی خدمات عمومی به شهروندان و دیگر افراد حاضر در یک کشور یا منطقه اشاره دارد. درواقع خدماتی که دولت الکترونیک ارائه می‌دهد، اَشکال مختلفی به‌خود می‌گیرد؛ از جمله «تعاملات دیجیتالی بین شهروندان و دولت» (C2G)، «تعاملات دیجیتالی بین یک دولت با دیگر سازمان‌های دولتی» (G2G)، «تعاملات دیجیتالی بین دولت و شهروندان» (G2C)، «تعاملات دیجیتالی بین دولت و کارمندان» (G2E) و نهایتا «تعاملات دیجیتالی بین دولت و کسب‌و‌کارها» (G2B). در ادامه‌ی مقاله، این مفاهیم را بیشتر مورد بررسی قرار خواهیم داد.

در حالت کلی، به‌لطف وجود دولت الکترونیک، شهروندان یک کشور می‌توانند با تمامی بخش‌های دولت در ارتباط باشند؛ دولت الکترونیک همچنین دخالت مردم را در امر دولت‌داری با بهره‌گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) تسهیل می‌کند. البته «دولت الکترونیک» تنها عبارتی نیست که برای تعاریف یادشده مورداستفاده قرار می‌گیرد؛ در برخی مواقع، از عباراتی مشابه نظیر «دولت‌داری اینترنتی»، «دولت دیجیتالی» و «دولت آنلاین» هم استفاده می‌شود.

اگر دولت الکترونیک واقعا در یک کشور اجرا شود، باید ساکنین آنجا بتوانند ازطریق اینترنت و با مراجعه به وبسایت رسمی هر شهر، به‌سادگی با کارمندان دولتی آن شهر ارتباط برقرار کنند و به‌تعامل بپردازند؛ طبق تعریف، این تعاملات باید ازطریق راه‌هایی مثل رابط کاربری گرافیکی (GUI)، پیام‌رسانی فوری (Instant Messaging) و موارد مشابه صورت پذیرد. درضمن این امکان باید فراهم شود تا شهروندان ازطریق محتوای ویدیویی و صوتی، به‌خوبی با مسائل فعلی دولت آشنا شوند.

تفکر اصلی پشت دولت الکترونیک، به استفاده از فناوری به‌منظور تسهیل دسترسی مردم به خدمات دولتی مربوط می‌شود و به‌همین دلیل مزایای فراوانی برای شهروندان و کسب‌و‌کارها به‌دنبال دارد. هر کشور برای تبدیل‌شدن به یک دولت الکترونیک، باید بیش از هر چیزی روی مواردی مثل استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات و به‌طور ویژه اینترنت به‌عنوان ابزاری برای دستیابی به دولتی بهتر، استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در تمامی بخش‌های سازمان‌های دولتی و بهینه‌سازی مستمر ارائه‌ی خدمات ازطریق فناوری و اینترنت متمرکز باشد.

راه‌اندازی دولت الکترونیک، ارتباطات بین حکومت را با کسب‌و‌کارها تسهیل می‌کند

در بخش‌های ابتدایی مقاله، به انواع شکل‌های خدمات دولت الکترونیک اشاره کردیم، حال زمان آن رسیده است تا به بررسی دقیق‌تر آن‌ها بپردازیم. نخستین شکل ارائه‌ی خدمات، G2C یا خدمات دولت به شهروندان است. این مفهوم به انجام کارهایی اشاره دارد که ارتباط بین مردم و دولت را هرچه‌بیشتر، تسهیل کند؛ برای مثال، حکومت باید وبسایت‌هایی ویژه را راه‌اندازی کند تا مردم بتوانند با مراجعه به آن‌ها به دانلود کردن فرم‌ها، اطلاعات دولت فعلی و موارد مشابه بپردازند. به‌طور کلی، هدف G2C این است که دولت مجموعه‌ی متنوعی از خدمات مبتنی بر ICT را به‌روشی کارآمد و کم‌هزینه به شهروندان ارائه دهد تا با بهره‌گیری از فناوری، ارتباط بین دولت و مردم تقویت شود.

خود خدمات G2C نیز شکل‌های مختلفی به‌خود می‌گیرند. بستری نظیر «ارتباطات دو طرفه» (Two-Way Communications) به شهروندان امکان می‌دهد تا مستقیما با برخی مدیران دولتی در ارتباط باشند و به آن‌ها پیام دهند. از این طریق، امکان رأی‌گیری الکترونیکی نیز فراهم می‌شود. با بهره‌گیری از این بستر، مردم می‌توانند به‌راحتی تراکنش‌هایشان را نظیر هزینه‌های خدمات شهری به‌صورت آنلاین یا ازطریق گوشی همراه خود انجام دهند. افزون بر این موارد، با راه‌اندازی دولت الکترونیک، خدمات دیگری نظیر تغییر نام یا آدرس محل سکونت مردم یا درخواست برای عضویت در سرویس‌های مختلف، ازطریق همین بستر صورت می‌گیرد و لازم نیست افراد الزاما به‌صورت حضوری به ادارات مراجعه کنند.

با همه‌ این‌ها نباید فراموش کرد که راه‌اندازی چنین خدماتی، هزینه‌های بسیار زیادی را چه در زمینه‌ی توسعه و چه در زمینه‌ی پیاده‌سازی، به دولت تحمیل می‌کند. در این بین، برای عملی کردن این خدمات موانع متعددی وجود دارد؛ از جمله اینکه عده‌ی قابل‌توجهی از مردم به‌ویژه ساکنان مناطق روستایی، به اینترنت دسترسی ندارند. به‌علاوه خدمات مبتنی بر G2C می‌تواند برای آن افرادی که زیاد با رایانه سروکار ندارند، دردسرساز شود. درکنار همه‌ی این‌ها، بسیاری از افراد نگرانی‌هایی بابت حریم شخصی خود در دنیای وب دارند که کاملا منطقی است.

دومین شکل ارائه‌ی خدمات که اتفاقا یکی از اصلی‌ترینِ آن‌ها است، G2E یا خدمات دولت به کارمندان است. طبق تعریف، G2E به برقراری ارتباط بین مجموعه‌ای از ابزار آنلاین، منابع مخصوص و مقالات اشاره دارد؛ ارتباطی که به کارمندان کمک می‌کند تا از این طریق، تعامل سازنده و مناسبی را با دولت و شرکتی که در آن کار می‌کنند، برقرار سازند. با بهره‌گیری از این خدمات، اسناد مهم را می‌توان به‌سادگی و ازطریق فضای آنلاین با دیگر همکاران به‌اشتراک گذاشت. راه‌اندازی دولت الکترونیک، کارمندان را قادر می‌سازد تا دیگر متکی به اسناد کاغذی نباشند؛ آنان می‌توانند به‌جای چاپ یا فکس کردن اسناد مهم، به‌سادگی آن‌ها را ازطریق فضای وب برای همکارانشان در جای‌جای کشور بفرستند. کشورهایی نظیر آمریکا، هنگ کنگ و نیوزیلند مدت‌ها است که از خدمات مبتنی بر G2E استفاده می‌کنند.

خدمات دولت الکترونیک در چهار شکل اصلی G2G ،G2E ،G2C و G2B ارائه می‌شوند

سومین شکل، G2G است که مزایای متعددی را به‌دنبال دارد. این مقوله، به‌طور کلی مجموعه‌ای از اهداف مشخص را دنبال می‌کند؛ از جمله برقراری تعامل بین سازمان‌های مختلف دولتی در بستری امن؛ ارائه‌ی خدمات مختلف مبتنی بر وب و دموکراسی دیجیتالی. در این نوع خدمات، بین سازمان‌ها، ادارات، مقامات رسمی و دیگر بخش‌های دولت، ازطریق فضای آنلاین، ارتباط و تعامل برقرار می‌شود. بیشترین مورد استفاده از این نوع خدمات، در بریتانیا دیده شده است.

چهارمین شکل اصلی خدمات دولت الکترونیک، G2B یا خدمات دولت به کسب‌و‌کارها است. از این طریق و به‌واسطه‌ی فضای آنلاین، بین دولت و بخش تجاری ارتباط برقرار می‌شود. G2B اهداف مشخصی را دنبال می‌کند؛ از جمله کاهش مشکلات و چالش‌های موجود برای کسب‌و‌کارها، ارائه‌ی اطلاعاتِ آنی به آن‌ها و… .

راه‌اندازی دولت الکترونیک می‌تواند به‌نوبه‌ی خود سهم مهمی در کاهش هزینه‌های کسب‌و‌کار‌ها و همچنین تسهیل تعامل آن‌ها با دولت داشته باشد. تعامل بین دولت و کسب‌و‌کارها بی‌شک می‌تواند زمانی را که کسب‌و‌کارها برای عملی‌کردن معاملات‌شان صرف می‌کنند، کاهش دهد؛ برای مثال، دیگر لازم نیست نمایندگان کسب‌و‌کارها به‌صورت حضوری به دفاتر دولتی مراجعه کنند و به‌جای آن، کارهای مرتبط به‌صورت آنلاین و تنها با چند کلیک انجام می‌پذیرد.

با آغاز به‌کارِ دولت الکترونیک، اطلاعات مهم بیشتری از جای‌جای کشور استخراج می‌شود، اطلاعاتی که دانستن آن‌ها برای کسب‌و‌کارها اهمیت زیادی دارد؛ درضمن راه‌اندازی دولت الکترونیک باعث می‌شود تا آن اطلاعات به‌شکلی شفاف‌تر و دقیق‌تر بیان شوند.

یکی از موانع دولت الکترونیک، عدم دسترسی یکسان تمامی مردم به اینترنت است

یکی از فاکتورهای کلیدی در موفقیت کسب‌و‌کارها، بی‌شک به توانایی آن‌ها برای پیش‌بینی آینده ازطریق تحلیل داده‌های موجود و برنامه‌ریزی درست برمی‌گردد. دولت الکترونیک می‌تواند اطلاعات اقتصادی و دموگرافیک زیادی را با جزییات دقیق جمع‌آوری کند و کسب‌و‌کار‌ها می‌توانند ازطریق برقراری تعامل با دولت، به این اطلاعات دسترسی پیدا کنند و با بهره‌گرفتن از آن‌ها، مسیر موفقیت اقتصادی خود را هموار سازند.

درحالی که با بیان عبارت دولت الکترونیک، ذهن عده‌ی زیادی از مردم به سمت «دولت آنلاین» یا «دولت مبتنی بر اینترنت» معطوف می‌شود، اما افراد باید بدانند که در دولت الکترونیک می‌توان از بسیاری از فناوری‌های غیر اینترنتی نیز بهره گرفت. برخی از شکل‌های غیر اینترنتی حاضر در دولت الکترونیک شامل تلفن، فکس، دستیار دیجیتال شخصی (PDA)، پیام کوتاه متنی، پیام چندرسانه‌ای (MMS)، شبکه‌ها و خدمات بی‌سیم، بلوتوث، دوربین‌های مداربسته، سیستم‌های ردیاب، سامانه‌های بازشناسی با امواج رادیویی (RFID)،‌ تاییدهویت بیومتریک، کارت‌های شناسایی، ایستگاه‌های رأی‌گیری غیر آنلاین و… هستند.

با همه‌ی مزایا و نکات مثبتی که راه‌اندازی دولت الکترونیک می‌تواند به‌دنبال داشته باشد، اما همواره مخالفت‌هایی با این مقوله وجود داشته است. شاید اصلی‌ترین مانع دولت الکترونیک، عدم دسترسی همگانی و یکسان مردم به رایانه و اینترنت باشد.

افرادی که جزو اقشار کم‌درآمد قرار می‌گیرند، افرادی که بی‌خانمان‌ هستند و همچنین افرادی که در مناطق روستایی ساکن هستند، در اغلب موارد هیچ‌گونه دسترسی به اینترنت ندارند یا اگر هم داشته باشند، دسترسی‌شان محدود است. از دیگر موانع دولت الکترونیک می‌توان به این موضوع اشاره کرد که در اغلب مواقع، افراد نمی‌توانند به اطلاعاتی که در فضای وب می‌بینند، به‌طور کامل اطمینان کنند.

راه‌اندازی دولت الکترونیک بدون هیچ‌ شک و شبهه‌ای، هم مزایای خوبی دارد (چه برای خود دولت و چه برای مردم) و هم می‌تواند پیامدهایی را به‌دنبال داشته باشد. این کار تاثیرات قابل‌توجهی روی اقتصاد، فضای اجتماعی و بخش‌های سیاسی می‌گذارد. مورد مهم دیگر، افزایش تخریب‌پذیری دولت ازطریق حملات سایبری احتمالی است؛ البته که با راه‌اندازی دولت الکترونیک، مقامات به تولید بسترهای حفاظتی مناسب نیز روی خواهند آورد؛ اما درهرصورت همواره نوعی نگرانی در افکار عمومی وجود خواهد داشت.

راه‌اندازی دولت الکترونیک، باعث می‌شود حکومت با مردم شفاف‌تر صحبت کند

از آنجایی که مقوله‌ی دولت الکترونیک در بسیاری از کشورهای جهان هنوز مراحل اولیه‌ی توسعه‌ی خود را سپری می‌کند، تزریق آن به بخش‌های مختلف حکومت به‌هیچ‌وجه کار ساده‌ای نیست و زمان و هزینه‌ی زیادی را می‌طلبد. تبدیل سریع و بی‌برنامه‌ی شیوه‌های دولت‌داری قدیمی به شیوه‌های مدرن، می‌تواند به‌جای مفید بودن، مشکلاتی را به‌همراه بیاورد.

با همه‌ی این‌ها، همان‌طور که پیشتر اشاره کردیم، هدف نهایی دولت الکترونیک این است که حکومت بتواند خدمات عمومی بیشتری را به‌شکلی کارآمد و کم‌هزینه، به مردمش ارائه دهد؛ راه‌اندازی دولت الکترونیک باعث می‌شود که حکومت شفاف‌تر با مردمش صحبت کند. شفافیت حکومت با مردم، موضوع بسیار مهمی است؛ زیرا به مردم امکان می‌دهد تا بدانند که دولت‌شان روی چه مسائلی در حال کار است و چه سیاست‌هایی را دنبال می‌کند.

با راه‌اندازی دولت الکترونیک، انجام دادن کارهای ساده، ساده‌تر از قبل می‌شود. تغییر دادن اطلاعات شخصی شهروندان نظیر وضعیت تأهل، تغییر نام یا تغییر آدرس محل زندگی در حالت معمول، پروسه‌ای زمان‌بر است و به کاغذبازی‌های زیادی نیاز دارد. دولت الکترونیک، عملی‌کردن این کارها را برای شهروندانش ساده می‌کند.

دولت الکترونیک، روشی نوین برای مشارکت هرچه‌بیشتر مردم در پویش‌های سیاسی است

دولت الکترونیک، روشی نوین برای مشارکت هرچه‌بیشتر مردم در پویش‌های سیاسی است. این مقوله می‌تواند درصد شرکت مردم در رأی‌گیری‌ها را افزایش و از طرفی دیگر، هزینه‌های مربوط‌به کسب‌و‌کارها را کاهش دهد. از میان مزیت‌های کلی دولت‌داری الکترونیکی می‌توان مواردی مثل کاهش فساد مالی، شفافیت حکومت با مردم،‌ افزایش راحتی، رشد تولید ناخالص داخلی (GDP)، کاهش هزینه‌ها و تعامل بیشتر مردم با دولت را برشمرد.

دستیابی به دولت الکترونیکی تنها در صورتی امکان‌پذیر است که دولت و تمامی نهادها، به‌خوبی برای آن آماده شده باشند. راه‌اندازی دولت الکترونیکی، روندی یکی-دو روزه نیست و باید برای آن برنامه‌ریزی ویژه‌ای انجام داد. برخی از معیارهایی که هر دولت قبل از ورود به این حوزه باید در نظرشان بگیرد، شامل مواردی مثل سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های ارتباطی، اختصاص دادن بودجه‌ی مناسب، اطمینان از امن‌بودن، ارزیابی جوانب مختلف، سرعت اتصال اینترنت، آگاه کردن مردم از مفهوم کلی دولت الکترونیک، بررسی امکان عملی‌کردن آن در تمامی نهادهال دولتی و… است.

دولت الکترونیک در جمهوری اسلامی ایران

سال‌ها پیش، دولت ایران در گزارشی جامع، از طرح ویژه‌ای به‌ نام تکفا (طرح توسعه و کاربرد فناوری ارتباطات و اطلاعات ایران) رونمایی کرد. تدوین تکفا در سال ۱۳۸۰ انجام شد و یک سال بعد، این طرح پس از به‌تصویب‌رسیدن در هیئت دولت، ابلاغ شد. این طرح تا پایان دولت دوم سید محمد خاتمی اجرا شد، اما مرحله‌ی دوم آن (طرحی موسوم به تکفا ۲) هیچ‌گاه به‌مرحله‌ی اجرایی نرسید. در این طرح آمده بود که اکثر نهادهای دولتی باید در سریع‌ترین زمان ممکن، خدمات‌شان را ازطریق فضای مجازی ارائه دهند.

راه‌اندازی دولت الکترونیک طی سال‌های اخیر به‌شدت در میان تمامی دولت‌ها رواج یافته و همه به‌دنبال دستیابی به آن هستند. ایران نیز همواره جزو این کشورها بوده و نشان داده است که اهمیت زیادی به اجرایی شدن این اتفاق می‌دهد.

آمار اخیر منتشرشده، نشان از روند سریع توسعه‌ی دولت الکترونیک در ایران دارند. طی یک سال اخیر، میزان بازدید از وبسایت ملی خدمات دولت هوشمند (iran.gov.ir) با رشد درخورتوجهی مواجه شده است، موضوعی که کاهش مراجعات حضوری و پیشروی به‌سمت دستیابی به دولت‌داری الکترونیکی را به‌خوبی نشان می‌دهد.

منبع :zomit.ir

دریافت فایل

 

آموزش نکات مقدماتی برای نجات سیستم‌های عامل مختلف از مرگ

در استفاده از رایانه، تبلت و گوشی همواره مواقعی پیش می‌آید که دستگاه به‌اصطلاح هنگ می‌کند. در چنین مواقعی قبل از اینکه ناامید شوید و دستگاه را به تعمیرکار بسپارید، اقداماتی وجود دارند که می‌توانند ضمن برگرداندن وضعیت دستگاه به حالت عادی، متحمل هزینه‌ی تعمیر نشوید.

البته اینکه چه مشکلاتی گریبان‌گیر دستگاه شما شده باشد هم مهم است؛ اما در بسیاری مواقع، مشکل نرم‌افزاری بوده و راه‌حل‌های آسانی برای آن‌ها وجود دارد. در نتیجه می‌توان در چند گام ساده، اطلاعات مهم خود را نیز نجات داد و اوضاع را به حالت عادی برگرداند. فراموش نکنید که داشتن بکاپ یا پشتیبان همواره کاری عقلانی بوده و توصیه می‌شود اگر اطلاعات مهمی را در دستگاه خود نگه می‌دارید، حتما از آن پشتیبان تهیه کنید.

در ادامه به چگونگی انجام اقدامات ساده جهت نجات سیستم‌های عامل مختلف در مواقع بحرانی مثل هنگ کردن می‌پردازیم.

ویندوز و مک

اگر رایانه یا لپتاپ شما دچار هنگ کردن شد و از اجرا باز ایستاد، گام اول صبر کردن است. در صورت مواجه شدن با چنین شرایطی بهتر است قبل از اینکه اقدام به ری‌استارت دستگاه کنید، کمی به سیستم وقت بدهید. این وقت می‌تواند تا نیم ساعت هم باشد. نیم ساعتی که می‌تواند خیلی سخت بگذرد؛ چرا که ممکن است در حین نوشتن ایمیل مهمی بوده باشید؛ اما سعی کنید از دستگاه دیگری استفاده کنید تا زمان کافی جهت بازیابی را به سیستم معیوب بدهید.

منظور از هنگ کردن، توقف اجرای سیستم‌عامل است؛ به‌گونه‌ای که موس و کیبورد و… متوقف می‌شوند. اگر توقف اجرا در حد یک نرم‌افزار باشد، کافی است آن نرم‌افزار را کاملا ببندید تا مشکل حل شود. برای انجام این کار، در ویندوز روی نوار وظیفه راست‌کلیک و Task Manager را انتخاب کنید. سپس، روی نرم‌افزار معیوب کلیک کرده و End task را بزنید.

در سیستم‌عامل مک، منوی اپل را باز کنید، Force Quit را زده و اپلیکیشن مشکل‌ساز را انتخاب کرده، Force Quit را بزنید تا اجبارا بسته شود.

در صورتی که مطمئن شدید سیستم به‌طور کامل متوقف شده است و بعد از ۳۰ دقیقه هم به حالت عادی برنگشت، می‌توانید دکمه‌ی پاور را نگه دارید. نگه داشتن چند ثانیه‌ای دکمه‌ی پاور در تمامی رایانه‌های ویندوزی و رایانه‌هایی که مک OS را اجرا می‌کنند، منجر به خاموش شدن دستگاه خواهد شد.

در این مرحله نیز بهتر است بعد از خاموش شدن دستگاه چند دقیقه صبر کنید و بعد مجددا آن را روشن کنید. اگر کمی خوش‌شانس باشید، سیستم به حالت عادی باز خواهد گشت.

اگر سیستم‌عامل یا رایانه‌ی شما به هیچ‌وجه واکنشی نشان ندهد، ممکن است ایراد از برق‌رسانی سیستم باشد.

در صورت امکان، کابل برق، آداپتور یا باتری دیگری را امتحان کنید. دلیل این کار این است که متوجه شوید آیا رایانه برق کافی دریافت می‌کند یا خیر.

اگر قطعات اصلی سیستم از جمله CPU، رم، هارد و مادربورد نیز دچار مشکل باشند، هنگ کردن اتفاق خواهد افتاد؛ اما تشخیص قطعه‌ی معیوب در چنین حالتی کار ساده‌ای نیست. اگر از رایانه استفاده می‌کنید، باز کردن کیس و بررسی تمام اتصالات، از اقدامات اولیه به‌شمار می‌آید. توجه داشته باشید که در صورت استفاده از لپتاپ، چنین کاری باعث ابطال گارانتی خواهد شد.

جزئیات مشکلی که با آن مواجه هستید را با یک دستگاه دیگر به همراه مدل دستگاه خود در اینترنت جستجو کنید. اگر اخیرا قطعه‌ای را تعویض کرده‌اید، ممکن است ایراد از ناسازگاری همان قطعه باشد.

اگر مشکل سخت‌افزاری باشد، قطعاتی مانند رم و کارت گرافیک به‌سادگی قابل‌تعویض هستند. این در واقع به سطح دانش و تجربه‌ی شما بستگی دارد. می‌توانید از راهنماهای موجود در اینترنت، مثلا وب‌سایت iFixit برای انجام آن استفاده کنید.

در مواردی که ایراد از سخت‌افزار نباشد. اگر موردی که بالاتر اشاره شد، یعنی برق‌رسانی را بررسی کردید و توفیقی حاصل نشد، باید سراغ نرم‌افزار سیستم بروید. همواره قبل از اینکه به سخت‌افزار مشکوک شوید و خود را به خرج بیاندازید، لازم است مشکل را در نرم‌افزار جستجو کنید؛ چرا که مشکلات نرم‌افزاری غالبا به‌راحتی رفع می‌شوند. امروزه هم ویندوز و هم سیستم‌عامل مک با تعداد زیادی راهکار برای رفع اشکال ارائه می‌شوند. مضاف بر اینکه حالت‌هایی برای سیستم‌عامل در نظر گرفته می‌شود که در ساده‌ترین شکل بالا بیاید تا اولا بتوان اطلاعات را نجات داد و ثانیا درصدد رفع مشکل برآمد.

در ویندوز ۱۰ اگر سیستم سه مرتبه‌ی پیاپی موفق به بوت نشود، سیستم‌عامل به‌صورت خودکار وارد حالت تعمیر یا Repair mode می‌شود. در این حالت کافی است روی Restart کلیک کنید تا برخی اشکالات جزئی رفع شوند.

حالت دیگری که از قدیم وجود داشته است، حالت امن یا Safe Mode است. این حالت در ویندوز ۱۰ نیز وجود دارد اما تا حدودی مخفی است. در صورتی که مشکل حل نشد و مجددا وارد حالت تعمیر شدید، روی گزینه‌ی Advanced کلیک کنید. سپس، Startup Settings را انتخاب کنید و Restart را بزنید. در صفحه‌ی بعد کلید ۴ یا F4 را بزنید تا وارد حالت امن یا Safe Mode شوید.

کارکرد حالت امن این است که شکل ساده‌ای از ویندوز را در اختیار شما قرار می‌دهد تا از آن طریق بتوانید مشکلات موجود را مدیریت کنید. اینکه چطور این کار را انجام دهید، بستگی به شما دارد. مثلا ممکن است نرم‌افزار یا درایوری را نصب کرده باشید که سیستم‌عامل را دچار مشکل کرده باشد یا اینکه از این قسمت اقدام به ویروس‌کشی کنید. به هرحال حداقل کاری که با بالا آمدن سیستم در این حالت می‌توانید انجام دهید این است که داده‌های خود را نجات دهید.

اگر با انجام اقدامات فوق، مشکل همچنان پابرجا بود، آخرین راه حل برگرداندن سیستم به حالت اولیه است. اگر ویندوز دستگاه شما اورجینال است، احتمالا یک پارتیشن مجزا به نام ریکاوری دارید که ویندوز اصلی با تمام درایورها در آن قرار دارند و می‌توانید از آن استفاده کنید. در غیر این‌صورت، باید از بکاپی که شخصا تهیه کرده‌اید یا هنگام خرید، فروشنده برای شما تهیه کرده است، استفاده کنید. این نوع بازگردانی، سیستم شما را به روز اول بازمی‌گرداند. بنابراین، دقت داشته باشید که قبل از انجام این کار، فایل‌های مهم خود را به فلش مموری یا هارد اکسترنال انتقال دهید.

در صورتی که بعد از انجام ریکاوری باز هم مشکل حل نشد، می‌توانید مطمئن باشید که ایراد به‌وجودآمده، سخت‌افزاری است.

سیستم‌عامل مک به‌جای Automatic Repair، حالتی به نام Recovery Mode دارد که در آن می‌توان مشکلات بوت را حل کرد. برای رفتن به این حالت، در وضعیتی که مک بوک خاموش است، کلیدهای Cmd و R را نگه داشته و کلید پاور را برنید. پس از ورود به حالت ریکاوری، گزینه‌ی Disk Utility را برای شروع انتخاب کنید. این گزینه درایوها را اسکن کرده و خطاهای احتمالی را رفع می‌کند. در همین صفحه می‌توانید با استفاده از بکاپ Time Machine، سیستم را به حالت اولیه بازگردانید.

مک نیز مانند ویندوز حالت امن دارد. برای رفتن به حالت امن مک، هنگام روشن کردن دستگاه، بلافاصله پس از فشردن دکمه‌ی پاور کلید شیفت را زده و نگه دارید. حالت امن مک شباهت زیادی به حالت امن ویندوز دارد و در آن می‌توانید ضمن نجات داده‌های باارزش خود، نرم‌افزارهایی که احتمالا باعث بروز اشکال شده‌اند را حذف کنید.

همانند ویندوز، می‌توانید برای اطمینان از اینکه مشکل نرم‌افزاری است یا سخت‌افزاری، سیستم را به روز اول برگردانید. برای این‌کار، گزینه‌ی Reinstall macOS را از حالت ریکاوری انتخاب کنید و دقت داشته باشید که این‌کار تمام داده‌های شما را حذف خواهد کرد.

اندروید و iOS

گوشی‌های هوشمند، دستگاه‌های ساده‌تری هستند و این یعنی اغلب اوقات بازگرداندن آن‌ها به شرایط عادی ساده‌تر است؛ هرچند هیچ تضمینی وجود ندارد که بتوانید یک گوشی که در آب افتاده یا راه‌پله را تنهایی پایین آمده، از مرگ نجات دهید.

همان‌طور که در خصوص رایانه‌ها متذکر شدیم، صبر کردن اولین کاری است که باید در مواجهه با توقف عملکرد گوشی انجام دهید. حداقل پنج دقیقه به گوشی مهلت دهید تا شاید بتواند از پس شرایط بر بیاید. در این حالت ممکن است اپلیکیشنی که باعث هنگ کردن شده است، به‌صورت خودکار بسته شود و اوضاع به حالت قبل برگردد.

در مواقعی که گوشی بیش از پنج دقیقه معطل می‌کند، دکمه‌های فیزیکی می‌توانند کمک‌حال باشند. اکثر گوشی‌ها از جمله گوشی‌های پیکسل با نگه داشتن ۳۰ ثانیه‌ای دکمه‌ی پاور ری‌استارت می‌شوند. در واقع، هرچند اکثر گوشی‌ها به یکی از این دو روش ری‌استارت اضطراری می‌شوند، گوشی شما ممکن است روش خاصی برای این کار داشته باشد؛ به همین جهت بهتر است آن را در اینترنت جستجو کنید.

برای سایر مدل‌های قدیمی‌تر لازم است دکمه‌های هوم و پاور را به‌صورت همزمان برای مدت حداقل ۱۰ ثانیه نگه دارید تا لوگوی اپل مشاهده شود. در اکثر مواقع، انجام روش‌هایی که گفته شد برای راه‌اندازی مجدد آیفون و حل مشکل کافی است.

در گوشی‌هایی که پس از خاموش کردن بالا نمی‌آیند، روال کار نجات، مشابه دسکتاپ‌ها و لپتاپ‌ها خواهد بود. ابتدا سعی کنید گوشی را شارژ کنید. سپس آخرین راه یعنی ریست فکتوری را امتحان کنید.

گوشی‌های اندرویدی پس از ریست فکتوری، اطلاعات حساب کاربری گوگل شما را طلب خواهند کرد؛ پس اگر نام کاربری و رمز عبور جی‌میل خود را فراموش کرده‌اید، بهتر است آن‌ها را بازیابی کرده و برای چنین مواقعی نزد خود نگه دارید.

وقتی گوشی در حالت خاموش قرار دارد، دکمه‌ی کاهش صدا را فشار داده و نگه دارید و سپس دکمه‌ی پاور را فشرده و تا مشاهده‌ی صفحه‌ی ریکاوری نگه دارید. دقت داشته باشید این روش ممکن است در گوشی‌های شرکت‌های مختلف، متفاوت باشد. همچنین، شکل و شمایل صفحه‌ی ریکاوری در گوشی‌های مختلف فرق می‌کند. برای اطلاع از روش دقیق رفتن به ریکاوری مخصوص گوشی خود باید از اینترنت کمک بگیرید؛ اما کاری که به‌محض ورود به ریکاوری باید انجام دهید این است که با استفاده از دکمه‌های کاهش و افزایش صدا، گزینه‌ی data/factory reset را انتخاب کرده و با دکمه‌ی پاور تأیید کنید. با انجام این‌کار، عملیات ریست آغاز شده و گوشی به حالت اولیه‌ی خود باز خواهد گشت.

همان‌طور که اشاره شد، روند کار در گوشی‌های مختلف فرق می‌کند. برای مثال در گلکسی اس ۹ باید دکمه‌ی افزایش صدا و بیکسبی را نگه دارید و دستگاه را روشن کنید تا وارد منوی ریکاوری شوید؛ اما پس از ورود به ریکاوری، روند کار در اکثر گوشی‌ها مشابه خواهد بود.

نکته‌ای که در خصوص گوشی‌ها مخصوصا گوشی‌های اندرویدی قابل‌توجه است، این است که اگر هرگونه دستکاری سیستمی از جمله روت و آنلاک انجام داده باشید، با ریست فکتوری کاری از پیش نخواهید برد. افرادی که گوشی را روت می‌کنند، در پارتیشن سیستم دخل و تصرف‌هایی انجام می‌دهند که این تغییرات با ریست کارخانه‌ای به حالت اول برنمیگردد و تنها راه فلش کردن خواهد بود.

برای مطالعه‌ی تمام مقالات مرتبط با فلش کردن گوشی‌های هوشمند به این صفحه مراجعه کنید.

اگر به‌عنوان یک کاربر عادی با انجام مواردی که ذکر شد نتیجه‌ای نگرفتید و دسکتاپ، لپتاپ، تبلت یا گوشی شما درست نشد، وقت آن است که دستگاه خود را نزد یک تعمیرکار معتبر ببرید.

منبع :zomit.ir

دریافت فایل

 

کارگاه بازآموزی پرتال وب دانشگاه برگزار شد

در تاریخ ۱۸ دی ماه ۱۳۹۷ در سایت دانشکده پزشکی کارگاه بازآموزی کار با پرتال دانشگاه باحضور  رابطین زیرپرتال مراکز تابعه دانشگاه برگزار گردید.

در این کارگاه مباحث مربوط به آشنایی و ساخت صفحات،منو، درج خبر ، ساخت فرم  و …توسط کارشناس فناوری اطلاعات ،سرکار خانم مهندس ندا رحمانی ارائه گردید و به کلیه سوالات رابطین درخصوص بخش های مختلف زیر پرتال پاسخ داده شد.

حداقل رساندن خطر آلودگی سیستم ها

با توجه به گسترش حملات باج افزارهای مختلف که اغلب به دلیل دریافت فایل های آلوده از طریق پست الکترونیک می باشد ضروری است موارد زیر را برای به حداقل رساندن خطر آلودگی سیستم ها، رعایت نمایید:

  1. تحت هیچ شرایطی، ضمیمه ی ایمیلی از سمت ارسال کننده ناشناس باز نشود.
  2. تحت هیچ شرایطی، لینکی از طریق ایمیل ناشناس باز یا کلیک نشود. به سایت های متفرقه مراجعه نشود.
  3. با همکاری کارشناس محترم فناوری اطلاعات آن مرکز در ابتدا از تنظیمات WSUS سیستم و در ادامه از بروز بودن سیستم عامل خود مطمئن شوید.
  4. با توجه به اینکه هیچ راه حلی برای برای بازیابی کردن اطلاعات وجود ندارد، از کلیه اطلاعات سیستم Backupتهیه نمایید.

فضای مجازی، تاثیرات آن و مساله هویت افراد

شبکه های اجتماعی مجازی زمینه ساز نگرشی نوین در تعامل و ارتباطات انسانی شده اند. این شبکه ها، با از بین بردن فاصله های زمانی و مکانی، ارتباط افراد با یکدیگر را در تمام نقاط دنیا برقرار می سازند. ارتباطات در فضای مجازی با افراد مجازی و با هویت های مجازی و ساختگی علاوه بر ایجاد بحران هویت در فرد باعث غفلت فرد در ارتباط چهره به چهره با افراد واقعی می شود.

“فضای مجازی و تاثیرات آن و مسئله هویت افراد” عنوان پژوهشی است به قلم دکتر محسن گرامی عضو هیات علمی و مدیر گروه فناوری و کامپیوتر دانشکده پست و مخابرات و حمیدرضا گاموری معاون پشتیبانی دانشکده که در شماره ۵ و ۶ ماهنامه علمی تخصصی “پژوهش های نوین علوم مهندسی” خرداد و تیرماه سال جاری به چاپ رسیده و بر آثار شبکههای اجتماعی مجازی در جامعه ما و مساله بحران هویت در این فضا تاکید کرده است.

۱- مقدمه

با بوحود آمدن اینترنت و افزایش تولید تلفن همراه هوشمند سبب شد گروه های کثیری از افراد جامعه با سنین مختلف به دنیای مجازی راه پیدا کنند.

اگر در عصر اول رسانه ها شیوه تولید به گونه ای بود که هویت ها را به صورت عاقل سودمند و خودبسنده در می آورد، عصر دوم رسانه ها با شیوه جدید اطلاع رسانی حاکی از آن روش های ارتباطی است که ذهنیات را نا پایدار ، چندلایه و پراکنده می سازند. مارک پاستر بر این باور است که داده مبناها در اینترنت و رسانه های الکترونیکی جدید، هویت افراد کاربر را می سازند. از نظر پاستر این هویت سازی حتی بدون آگاهی افراد از این امر شکل می گیرد [۱].

رشد شتابان فناوریهای نوین اطلاعاتی و ارتباطی علاوه بر فراهم آوردن امکانات ارتباطی ودسترسی بشر به اطلاعات در حجمی که قابل مقایسه با هیچ عصری از زندگی بشر نیست، الگوهای ارتباطا ت فردی، گروهی و جوامع را نیز دچار دگرگونی، تحول و تکامل نموده اند.شکل گیری فضای مجازی در کنار جهان فیزیکی و حضور انبوهی از انسانها در هر دو فضا، انقلابی در فرآیند ارتباطات و فرهنگ بوجود آورده است . شناخت و توصیف این فرآیند و فرهنگ نوین ارتباطی و ائرات آن بر ساختارهای مختلف نیازمند مطالعات وسیع و گسترده می باشد. لزوم بررسی اثرات فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطی بر روابط انسانی برای درک شرایط کنونی برکسی پوشیده نیست . مطالعه شبکه های اجتماعی مجازی از جمله فیسبوک و ما ی اسپیس، یکی ا ززمینه های بررسی های از این دست میباشد. فضای تعاملی این شبکه ها، سهولت برقراری ارتبا ط فارغ از محدویت های زمانی و مکانی، گسترش ارتباطات انسانی به لحاظ کمی و کیفی، تغییر الگوهای ارتباطی به گونه ای که هر کاربر همزمان تولیدکننده و انتشاردهنده اطلاعات و محتوا می باشد و بسیاری ویژگی های دیگر فناوریهای نوین در عرصه رسا نه های اجتماعی و دیجیتال، فرآیند ارتباطات و تعاملات را دچار تحو ل نموده ا ست . [۲]

همانطورکه گوردون گراهام و بسیاری دیگر اشاره کرده اند برروی اینترنت بسیار آسان است که افراد را با اختراع کردن شخصیت هایی کاملاً تخیلی فریب داد،امری که در دنیای غیرمجازی امکان آن بسیار مشکلتر است.بنابراین به این دلیل و دلایل مشابه عقیده بر ایناست که روابط از اینترنتی در مقایسه با روابط «واقعی» و همراه با حضورجسمی، روابطی ضعیف هستند.

امر قابل توجه درارتباط از طریق اینترنت این است که خصوصیاتی که معیار قضاوت ما درباره افراد در دنیای غیرمجازی است، در دنیای مجازی اینترنت عمدتاً مشاهده ناپذیر هستند. طنز قضیه دراین است که مشخصه ارتباطات از طریق اینترنت یعنی فقدان رابطه چهره به چهره، نبود حضورجسمی-که فریبکاری و جعل هویت آشکار را ممکن می کند-درعین حال مانع گرایش به کلیشه پردازی و هویت سازی می شود.البته نباید در مورد این نتیجه گیری مبالغه کرد.

حتی در روابطی که کاملاً به واسطه کلمات نوشته شده است، مثلاً درگپ های اینترنتی،ما هنوز درباره افراد به داوری هایی دست می زنیم که فراتر از شواهد موجود است. اما به هرحال این احتمال وجود دارد که در این نوع ارتباط های اینترنتی عمدتاً براساس محتوای واقعی ارتباط با یک شخص داوری کنیم، که با احتمال بیشتری بیانگر جنبه هایی از شخصیت افراد است که خودشان آنها را مهم می شمرند.

پیامد این نکته این است که ما در ارتباط های اینترنتی نسبت به ارتباط های معمول روزمره کنترل بیشتری بر آن جنبه هایی از شخصیت مان که به دیگران عرضه می کنیم اعمال می ذاریم.از این رو در مورد فریبکاری در رابطه اینترنتی نگرانی وجود دارد .اگر با کنترل کردن جنبه هایی ازشخصیت امان در ارتباط های آن لاین(بر روی شبکه) بتوانیم از اثرات بدتر گرایشمان به داوری کردن براساس کلیشه های توجیه ناپذیر و بی دلیل اجتناب کنیم، آنگاه امکان دارد ارتباط هایی ازطریق اینترنت، دست کم در برخی جنبه ها، نسبت به اغلب ارتباط های روزمره همراه با حضور جسمی، کمتر تحریف شده و بیشتر «واقعی» باشد.[۳]

۲- شبکه‌های اجتماعی مجازی

امروزه با اختراع اینترنت و تکامل سرویسهای آن گونه های جدیدی از ارتباطا ت مجازی شکل گرفته اند. در آغاز قرن ۲۱ و هزاره سوم ارتباطات اینترنتی (ارتباطات مجاز ی ) گسترش بی حد و مرزی دارد. شبکه های اجتماعی مجازی یکی از اشکال تکامل یافته ارتباطات بدون مرز و فاصله در اینترنت می باشند. شبکه های اجتماعی مجازی از انوع رسانه های اجتماعی محسوب می شوند و با تجمیع قابلیتهای سایر سرویسهای اینترنت تلاش دارند حداکثر نیاز کاربران را فراهم نمایند، امکان تشکیل شبکه های مجازی از دوستان، آشنایان، همفکران، همکاران و … برای تعامل و تبادل اطلاعات از طرق مختلف از جمله ایجاد پروفایل شخصی، گذاشتن یادداشت و یاداشتک، چت، ارسال فیلم و ویدئو و به اشتراک گذاشتن اطلاعات و اخبار از مهمترین این نیازها است. این شبکه ها میلیونها کاربر اینترنتی در سرتاسر جهان را به خود جذب کرده اند تا آنجا که به یکی از ارکان مهم اطلا ع رسانی و ارتباطی تبدیل شده اند. با وجود این شبکه ها انسان می تواند برای پاسخگویی به نیازها ی اطلاعاتی، خبری، هنری و… خود، فعالانه به دنبال یافتن مجموعه متنوعی از افراد و گروهها باشد و در کمترین زمان ممکن به این هدف برسد. ]۲[

اصطلاح شبکه‌های اجتماعی را برای نخستین بار چیای‌بارنز در سال ۱۹۵۴ طرح کرد و از آن پس به‌سرعت به شیوه‌ای کلیدی در تحقیقات و مطالعات بدل گشت. در تئوری شبکه اجتماعی سنتی، یک شبکه اجتماعی به این صورت تعریف می¬شود که یک مجموعهای از نهادهای اجتماعی که شامل مردم و سازمان ها که به‌وسیله مجموعه ای از روابط معنی دار اجتماعی به‌هم متصل اند و با هم در به اشتراک‌گذاشتن ارزش ها تعامل دارند. شکل سنتی خدمت شبکه اجتماعی بر انواع روابط هم‌چون دوستی ها و روابط چهره به چهره متمرکز است اما خدمات شبکه اجتماعی امروزه بیشتر بر جامعه مجازی آنلاین و ارتباطات کامپیوتر واسط متمرکز است.

شبکه های اجتماعی، محل گردهمایی صدها میلیون کاربر اینترنت است که بدون توجه به مرز، زبان، جنس و فرهنگ، به تعامل و تبادل اطلاعات می‏پردازند. در واقع شبکه های اجتماعی برای افزایش و تقویت تعاملات اجتماعی در فضای مجازی طراحی شده اند. به طور کلی از طریق اطلاعاتی که بر روی پروفایل افراد قرار می گیرد مانند عکس کاربر، اطلاعات شخصی و علایق (که همه این ها اطلاعاتی را در خصوص هویت فرد فراهم می آورد) برقراری ارتباط تسهیل می‌گردد. کاربران می‌توانند پروفایل های دیگران را ببینند و از طریق برنامه های کاربردی مختلف مانند ایمیل و چت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.[۴]

۳- فضای مجازی و هویت

با پیدایش شبکه داده های جهانی یا اینترنت، زمان و مکان و هویت، تعریفی تازه یافته اند. اینترنت در واقع، مکان بی مکان است؛ جایی که انسانها می توانند به راحتی با یکدیگر ارتباط برقرار نمایند، قرارداد ببندند، گروه های خود را بسازند، پیام بفرستند یا چیزی را معرفی کنند. در این مکان، مرزهای جغرافیایی هیچ معنا و مفهومی ندارد و به همین سبب، دشواری ها و مشکلات منطقی زمان و مکان از میان برداشته شده است. همه چیز در تحرک است و همواره این تحرک شتابی بیشتر می یابد. هویت سیال و متکثری که در چنین فضایی شکل می گیرد، فرد را از چارچوب معین و انعطاف ناپذیری که در جهان خارج دارد، جدا می کند و به او اجازه بروز بیشتر خود را می دهد. چنین فضایی که فرد را از قید و بندها رها می کند و به او در فضایی بسیار بی مرزتر از جهان واقعی مجال فعالیت می دهد، می تواند هویت دینی و ملی را تحت الشعاع خود قرار دهد. [۵]

ابتدایی‌ترین تأثیر شبکه‌های اجتماعی اینترنتی بر کاربران این است که هویت فعلی او را به چالش می‌کشند؛ ابتدا کاربر را از خود واقعی تهی می‌کنند و سپس به او فرصت می‌دهند خود ایده‌آلش را بروز دهد، در حالی که به‌طور ناخودآگاه، این خود جدید در فضای گفتمانی شبکه‌های اجتماعی برساخته شده است. شبکه‌های اجتماعی صحنه‌ای فراهم می‌آورند که کاربران می‌توانند از هر جنسیت، سن، طبقه اجتماعی، نژاد و قومیتی که باشند، در آن ظاهر شوند و نقش دلخواه خود را بازی کنند. در این سطح، شبکه‌های اجتماعی مجازی، کاربر را به هویتی فردمدارشده ‌با مشخصات منحصر به فرد سوق می‌دهند. در واقع با شبکه‌های اجتماعی مجازی این قابلیت به فرد داده می‌شود تا خود را هر گونه که می‌خواهد، فراتر از هویت واقعی خود در جهان فیزیکی بازتعریف و روایت کند. بنابراین، با قبول این فرض که شبکه‌های اجتماعی اینترنتی در درون جامعه مصرفی خلق شده‌اند، خود منشأ بازتولید مکرر چنین جامعه‌ای می‌شوند.

ریچارد بارتل این‌گونه استدلال می‌کند که دنیاهای مجازی برای مردم آیینه‌ای را فراهم می‌آورند که هر چه فرد تصویر خود را در آن مأنوس‌تر با خود واقعی یا ایده‌آلش بیابد، بیشتر با آن ارتباط برقرار می‌کند. در واقع، راز موفقیت و جذب کاربر برای وب‌سایت‌های عمده این است که کاربر خود را در آیینه جهان مجازی پیش رویش ببیند. بدین ترتیب، در باب هویت در دنیای مجازی، مسئله این است که کاربر چه میزان انعکاس تصویر خود را در این آیینه می‌پسندد.

زمانی این تلقی وجود داشت که هویت افراد در فضای مجازی، هویتی ناشناخته و چندگانه است، اما اکنون کاربران ادامه هویت تعریف‌شده خود در فضای مجازی را به‌صورت آفلاین پی می‌گیرند و یا در فعالیت‌های آفلاین در بسیاری از مواقع برای خود نام و نشان تعریف می‌کنند و با آن همزادپنداری زیادی دارند. بنابراین، معادلات پیشین هویت دچار تحول شده است. بدین ترتیب، بازتعریف هویت فردی و اجتماعی در فضای مجازی در ابعاد گوناگون قابل بررسی است. در این فضا، همگرایی جامعه مصرفی و تخصص حرفه‌ای تولیدکنندگان و تجار به بازآفرینی مفاهیم انسانی چون بلوغ، سن و مراحل مختلف زندگی انجامیده است. شاید این تعجب‌برانگیز باشد که مفاهیم انسانی با ابعاد زیست‌شناختی مانند بلوغ نیز در دنیای مجازی تعابیر جدید بیابند، اما ریشه استحاله این مفاهیم ناشی از تأثیرگذاری قوی فضای مجازی بر نوع تفکر کاربران است.

همان‌گونه که بارتل خاطرنشان می‌کند: «هویت، حاصل تفکر است که در قالب‌های گوناکون (در عمل یا در قالب لغات) ظهور می‌کند» و با توسعه عرصه مجازی زندگی بشر، این حقیقت غیرقابل انکار است که این فضای مجازی با کاربر ارتباطی دوسویه قرار دارد؛ نحوه تفکر او را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در مقابل گستره وسیعی را فراهم می‌آورد که کاربر هویت خود را در آن براساس ترجیحات خود ابراز می‌کند و به منصه ظهور می‌رساند. به‌عبارت دیگر، فضای مجازی امروز تنها آیینه منعکس‌کننده کاربر مقابل خود نیست، بلکه تا حد زیادی چگونگی کیفیت کاربر خود را نیز تعریف می‌کند.

زمانی، تلقی منتقدین فرهنگی این بود که چون فضای مجازی عرصه‌ای است که مهندسان فنی و نه مهندسان فرهنگی آن‌را ساخته‌اند، بنابراین نقطه ضعف آن عدم وجود روایت است .اما امروز دنیای مجازی آن‌چنان با زندگی و فرایند هویت‌سازی بشر درآمیخته است که نه تنها روایت‌های بی‌شمار در آن قابل درک است، بلکه این روایت‌ها بر روایت دنیای واقعی پیشی گرفته‌اند؛ چنان‌که بودریار از «فراواقعیت» مجازی سخن می‌گوید و به‌قول آنجل آدریان، همان‌قدر که تجارت الکترونیک از تجارت جدا نیست، هویت‌های الکترونیکی در فضای مجازی نیز از هویت‌های واقعی قابل بازشناسایی نیستند. [۴]

دو رویکرد کلی نسبت به فضای مجازی و مضامین متأثر از روشن نگری در آن یافت می شود. رویکرد نخست، رویکرد رمانتیسم است که در آن، هویت همان هویت های تغییریافته در فضای شبکه تعبیر می شود. نزدیکی، همان مفهومی است که در اثر کوچک ترشدن جهان همگام با توسعه ارتباطات الکترونیک به وجود می آید. مفهوم اجتماع با جوامع مجازی و عجین شدن ذهن با فضای داده ای معنا می شود . تجسدزدایی مفهومی است درماورای محدودیت های جسمی و به وسیله ظواهر داده ای و آلات الکترونیک بوجود می آید. الگوها، همان مجموعه نمادهای دیجیتال و اطلاعات هستند. مفهوم بازنمایی، حاصل تناظرهای بین داده ها و چیزها است. آرمانشهر مفهومی است که در آن جهانی بهتر، از رهگذر اطلاعت جست وجو می شود.

اما در رویکرد دیگر، هایدگر تلقی دیگری از این مفاهیم ارائه می کند که با رویکرد رمانیستی متفاوت است. او با ارائه چارچوب پدیدارشناسی مفاهیمی اصیل تر از هویت، نزدیکی، اجتماع، تجسدزدایی، الگو، بازنمایی و آرمانشهر ارایه می کند . فهم مبتنی بر پدیدار شناسی هایدگر بر زندگی هر روز های تأکید دارد که حاصل فعل بشر و مبتنی بر پراگماتیسم است. خلاصه این تفاوت ها در جدول زیر ارائه می شوند. [۶]

هویت در فضای مجازی مانند هویت در فضای واقعی مختصات و ویژگی‌های خاص خود را دارد که به دلیل اقتضائات متفاوت فضای مجازی، باید انتظار نوع متفاوتی از هویت را داشته باشیم.

نخستین ویژگی‌ای که در خصوص هویت مجازی می‌توان به آن اشاره داشت، “آزادی انتخاب” است. آزادی انتخاب به معنی این است که فرد توانایی این را دارد که از میان تمامی ویژگی‌های شخصیتی خود، آنچه را که دوست دارد به نمایش بگذارد. در فضای مجازی انتخاب اسم، تصویر پروفایل، حلقه‌ی دوستان و مهم‌تر از همه بازنمایی از خود، بدون هیچ‌گونه نظارت اجتماعی و به صورت آزادانه انجام می‌شود و از این رو می‌توان گفت این آزادی انتخاب را به صورت تمام و کمال می‌توان دید. به نظر می‌رسد این شکل از آزادی انتخاب نتیجه‌ی نوعی از هم‌گسستگی روابط در فضای مجازی است. به این معنی که در فضای واقعی نسبت اطرافیان با فرد کاملا مشخص و تعریف شده است ولی این ویژگی در فضای مجازی وجود ندارد و از این رو فرد به راحتی می‌تواند «خودِ آرمانی و مطلوب» را به نمایش بگذارد.

از هم‌گسستگی روابط و عدم وجود نظارت اجتماعی بر رفتارهای افراد در فضای مجازی، خود باعث ویژگی دوم هویت در فضای مجازی می‌شود و آن این است که افراد “احساس آزادی بیان” بیش‌تری نسبت به فضای واقعی را تجربه کنند. به این معنی که زمانی که فرد از هویت واقعی خود جدا شده و در فضایی جدید، روابط و هویت جدیدی را می‌آزماید، بسیاری از محدودیت‌های اجتماعی مانع از اظهار نظرهای وی نمی‌شود.[۷]

ویژگی سوم هویت مجازی، این است که برای عملی کردن برخی عناصری که در ویژگی‌های هویت مجازی وجود دارد، نیازی به وقوع شرایط زمانی و مکانی خاصی نیست. این ویژگی به خصوص در شرایطی مانند شکل دادن به کمپین‌های اجتماعی خیلی تاثیرگذار است. در واقع، عدم وجود محدودیت‌های مکانی و زمانی، به ایجاد و گسترش تفکرهای مختلف کمک بسیاری می‌کند. در حالی که در دنیای واقعی، این موضوع به عنوان محدودیتی مهم در نظر آورده می‌شود. در واقع، به دلیل اینکه برای بیان عقیده‌ای شرایط زمانی و مکانی خاصی باید فراهم شود و برای هر فردی این شرایط متفاوت است، افراد در مارپیچ سکوتی[۸] قرار می‌گیرند که گمان می‌کنند تنها افرادی هستند که دارای آن عقیده هستند و بنابراین آن عقیده اساسا مطرح نمی‌شود.[۷]

مارک پاستر در”عصر دوم رسانه ها” تاکید می کند دردوره جدید که اینترنت و ارتباطات الکترونیک در جامعه سیطره دارد، این داده ها و اطلاعات یا به عبارت دقیق کلمه، این اجتماعات مجازی هستند که هویت افراد را می سازند. وسایل نوین اطلاعاتی و ارتباطی در اثر تغییراتی که در برداشت های بشر امروزی به وجود می آورند، هویتها را در وضعیت کاملا تازه ای قرار م یدهند که متفاوت و حتی مغایر با گذشته است. [۱]

ظهور فناوری های نوین ارتباطی، دگرگونی بنیادینی را در معاملات و ارتباطات انسانی ایجاد کرده است. در فضای مجازی، مرز واقعیت با غیر واقعیت، حقیقت جلوه داده می شوند و”نیست” ،”هست ها” با غیر حقیقت مخدوش می شود و برعکس؛ فضایی که می تواند به افکار عمومی شکل دهد و احساسات عمومی را به غلیان و هیجان درآورد، م یتواند انسانها را در فضای حاد- واقعیتی قرار دهد که در آن به ستیزش و بحران بیندیشند یا برعکس. شاید به جرات بتوان فضای مجازی را از هم گسیخته ترین و متکثرترین فضای ممکن نامید. این فضا، کاملاً مرکز گریز، بدون مرز و فاقد نقطه ثقل است. مفهوم مرز در این فضا دگرگون می شود و دیگر نمی توان از چارچوب مشخص و قاطعی به نام مرز صحبت کرد. فضایی بدون مرکز که سبب ایجاد تکثر معنایی می شود و از هر گونه طبقه بندی و دسته بندی شدن می گریزد؛ زیرا هر یک از مراکز به نوبه خود، منشأ معنابخشی های متفاوت به پدیدارهای اجتماعی می شوند. هویت حاصل از چنین فضایی، هویتی سیال، ناپایدار و نامحدود خواهد بود. در چنین حالتی، رابطه ساده و مشخص بین فرد با اجتماع و معنای ثابت هویت در دنیای سنتی از بین می رود و رابطه ای پیچیده، غیرمتمرکز و منتج از مفهوم فضا در ارتباط با هویت ها شکل می گیرد که فاقد شکل ساخت یافته و مشخص است و از هر گونه تعریف و صورت بندی مشخص می گریزد. [۵]

۴- اثرات نامطلوب صفحات مجازی

استفاده ازصفحات مجازی علاوه بر آسیب های روحی و روانی مانند منزوی شدن، آسیب های فیزیکی نیز با خود به همراه دارد

تحقیقات تجربی رابرت کراوت در سالهای اخیر مورد پارادوکس اینترنت: تکنولوژی استفاده اکثر پژوهشگران این حوزه بوده است. نتایج این تحقیق در مقاله ای تحت عنوان اجتماعی که موجب کاهش عضویت افراد درگروههای اجتماعی و خوشبختی آنان می گردد. کراوت طی آن مدعی شد که استفاده از اینترنت موجب کاهش ارتباط فرد با خانوادهاش و کوچک شدن حلقه اجتماعی پیرامون فرد و افزایش احساس تنهایی و افسردگی می گردد، بنا بر نتایج این تحقیق استفاده از اینترنت به میزان دو ساعت درهفته به مدت دو سال موجب کاهش اندازه شبکه اجتماعی و اعتیاد به آن می شود.[۹]

افراد باید مواظب باشند که خود را در خدمت این ابزار قرار ندهند؛ چراکه در اندک زمان، دنیای واقعی وی را به یک دنیای کوچک شده مجازی و مجزا تبدیل می کند و عواطف و ارزش های او را می بلعد. پس لازم است جوانان ما استفاده صحیح از این فناوری را درک کرده و زمان و مکان مشخص استفاده از آن را یاد بگیرند. زمانی این امر محقق خواهد شد که این فناوری ها در خدمت رسالت و ارزش های انسانی باشد و نه ارزش ها و عواطف انسانی در خدمت آن قرار گیرد تا آن را به میل خود شکل دهد. نکته آخر این که، کاهش فاصله زمانی و مکانی، اگرچه لذت آنی و ساختگی فراهم می سازد، اما افراد را از ارزش ها و لذات پایدار و واقعی دور می سازد و چنانچه هوشیار نباشیم، قرار گرفتن در یک عمل انجام شده، چیزی جز افسوس و پشیمانی بی فایده برای ما باقی نگذارد و نوش دارو بعد از مرگ سهراب نیز چاره ساز نیست. [۱۰]

از اثرات دیگر فضای سایبر در عرصه زندگی افراد کمرنگ شدن ارتباط های اجتماعی حقیقی بین افراد است. این امر خود باعث منزوی شدن فرد و جامعه و فردیت گرایی می شود [۱۱] . به طوری که، فریاد من، من و برای من، برای من، در اینترنت از هر سو بلند است. سایتهای بیشماری با نام شهر من، روستای من،بهداشت من، خودروی من و سگ من در دسترس هستند. بسیاری از عنوانها با حرف هم به معنای من و هم نخستین حرف و نماد واژه اینترنت آغاز می شوند همه چیز می خواهد از ارتباطات و کنش و واکنش من و اینترنت بگوید [۱۲]. که این امر خود باعث منزوی شدن فرد و افزایش روحیه فردگرایی در افراد جامعه می شود به صورت های مختلف باعث آسیب پذیر شدن فرد و ایجاد بیماری های مختلف روانی در او و شکل گیری بی نظمی و نا امنی اجتماعی در جامعه می شود. [۱۳]

همزمان با دسترسی روزافزون افراد به اینترنت، شاهد نوع جدیدی از اعتیاد یعنی اعتیاد اینترنتی هستیم که موضوع روبه رشد عصر اطلاعات است.اعتیاداینترنتی، انسانها را به افرادی رهاشده تبدیل کرده و بر روابط اجتماعی آنان تأثیر می گذارد. در نتیجه استفاده بیش از حد از اینترنت، بهره وری کاربران اینترنت، پایین می آید. آنها با تأخیر به محل کار می روند و دچار کم کاری می شوند. عدم تحرک جسمی ، علائمی چون درد کمر، پشت و ماهیچه، از دیگر تبعات این مساله اند.این اعتیاد مانند تمام اعتیادهای دیگر با علائمی از قبیل فردگرایی مفرط، عزلت طلبی و اجتماع گریزی، بی میلی به مشارکت، کاهش تعاملات و ارتباطات، انزوا طلبی، اضطراب، احساس تنهایی، افسردگی، ضعف اعتماد به نفس و نظایر آن همراه است.این کاربران حتی در صورت کناره گیری از اینترنت، دچار علائم اختلال می شوند.[۱۴] از طرفی،در عین حال که روابط افراد (بویژه کودکان و نوجوانان) در جهان مجازی افزایش می یابد، در مقابل از دامنه روابط آنان در جهان واقعی کاسته می شود و احتمال افت عملکرد آموزشی آنان نیز می رود. [۱۵]

به طور کلی اینترنت می تواند محفلی برای کسانی که از مشکلات روانی رنج می برند و دچار تشویش و افسردگی و بی اعتمادی به نفس هستند باشد. ارتباط مجازی ازطریق اینترنت محملی برای گریز از واقعیت و وسیله ای برای ارضای نیازهای هیجانی وروانی به وجود می آورد. [۱۶]

اما، براساس نتایج این تحقیق، آن دسته از افرادی که استفاده اعتیادی از اینترنت می کنند، بیشتر دچار انزوا و تنهایی اجتماعی می گردند، دچار ناکامی تحصیلی و کاری بیشتری می شوند، و روز به روز از دایره ی تعاملات میان فردی و ارتباطات آن ها کاسته می شود. [۱۷]

جرم شناسان میگویند یکی از دلایل کثرت وقوع جرم در حاشیه شهرها، مهاجرنشین بودن آنها و ناشناخته بودن افراد یک محله برای همدیگر است. به تجربه ثابت شده که اگر افراد یک محل همدیگر را بشناسند کمتر مرتکب جرم و آسیب رسانی به یکدیگر می شوند. در این بین از آنجا که فضای سایبر فضایی است که اهالی آن در عین ارتباط همدیگر را نمی شناسند، هر روز می شود با یک هویت خاص وارد این فضا شد بنابر این فضا خود به خود به یک فضای جرمزا و آسیب آفرین تبدیل می شود و افراد با این دید که ناشناخته هستند جرأت و جسارت پیدا کرده و سعی در آسیب رسانی به دیگران و جرم و جنایت می کنند. حتی اگر پلیس هم پس از زحمات زیاد بتواند آدرس مجرم را پیدا کند چون در فضای واقعی با مرزهای جغرافیایی و محدودیت های آن روبروست اگر مجرم در کشور دیگر باشد به سختی می شود او را دستگیر و مجازات کرد.

فضای سایبر با ارائه محیط بدون کنترل و گسترده و با اهداف مختلف به کاربران امکان برقراری روابط مختلفی را میدهد و زمینه شکل گیری روابط گسترده را بین آنها فراهم می آورد. این روابط که با دیدی فارغ از محدودیتها و نا شناخته بودن در بین افراد در فضای سایبر شکل می گیرد سبب شکل گیری و القای دیدگاه های خاص در افراد می شود. این روند شکل دادن بدون واهمه و مرز به روابط با سایر افراد و به ویژه جنس مخالف زمینه های ایجاد روابطی تعریف نشده گسترده و در خیلی از موارد چالش بر انگیزی را در بین افراد چه در فضای سایبر و چه به صورت بازخورد آن در فضای واقعی بوجود می آورد و آسیبهای متعدد جسمی و روانی به فرد و در سطح بالاتر به جامعه و امنیت اجتماعی وارد می کند. [۱۸]

۵- نتیجه گیری

فضای مجاری ارتباط انسانی را به گونه ای جدید تعریف می کند. هر روز شاهد آن هستیم که افراد بیشتری به استفاده از این فضا روی می آورند. با وجود مزایای بسیاری که این فضا دارد، مشکلات خاص خود را نیزبه همراه دارد. با استفاده از فضای مجازی مفهوم هویت دچار تحول شده است. استفاده و سوء استفاده از این فضا هر دو با هم با سرعت زیاد پی در پی افزایش می یابد. مراقبت و کنترل بسیار خوب است و تاکنون نتایج درخشانی نیز داشته ولی شرط کافی نیست. آنجه کمبود آن به شدت حس مي شود آموزش های همگانی برای استفاده صحیح از فضای مجازی است.

منبع : سایت وزارت فناوری اطلاعات و ارتباطات

ملاحظات امنیتی در سامانه های اطلاعات سلامت

بر گرفته از همایش ملی بیوسایبری در مرکز پدافند غیر عامل

تعاریف پایه امنیتی در سامانه های اطلاعات

امنیت:

حفاظت در برابر انواع مخاطرات با منشاء انسانی (عمدی / هدفمند)

ایمنی:

حفاظت در برابر انواع مخاطرات با منشاء طبیعی (غیرعمد / غیرهدفمند)

امنیت نرم افزار:

حفاظت در برابر مخاطراتی نظیر: سرقت اطلاعات، دستکاری اطلاعات، رد سرویس و…

ایمنی نرم افزار:

حفاظت در برابر مخاطراتی نظیر: قطع ناگهانی برق، خرابی هارددیسک، اختلال شبکه و…

نتایج عدم رعایت امنیت در سامانه های اطلاعات (سلامت)

چنانچه یک رخداد (نقص) امنیتی از ناحیه یک سیستم نرم افزاری حادث شود، تبعاتی را به دنبال خواهد داشت که این تبعات میتواند چهار گروه مدعی داشته باشد:

۱)امنیت ملی   : ضربه اجتماعی، دفاعی، حقوقی، قضایی و…

۲)شخص حقوقی: ضربه به کسب و کار، حیثیت، اعتبار، آبرو، رقابت پذیری و…

۳)شخص حقیقی: ضربه به سلامت جسمی، روحی و روانی، اقتصادی، وجهه اجتماعی و…

۴)شخص ثالث: ضربه غیر مستقیم از ناحیه دیگری

مزایای افزایش ضریب امنیت نرم افزار از دید مصرف کننده

۱)پوشش الزامات کارفرمایی و قوانین فرادستی جهت پاسخدهی به نهادهای فراسازمانی

۲)اعتماد به عملکرد سیستم (عدم ایجاد گلوگاه)

۳)اطمینان به حفظ اطلاعات و تداوم کسب و کار موجود

۴)سهولت در ردیابی سایر چالشهای امنیتی در سازمان مصرف کننده (شبکه، سخت افزار، کاربران و…)

۵)معیاری برای تشخیص و انتخاب بهینه محصول مورد انتظار

مراقب باشید باج افزار Wanna Cryptorدر کمین است

در یک رویداد بی‌سابقه حدود ۹۹ کشور به طور هم‌ زمان هدف حملات سایبری خطرناکی قرار گرفتند.

باج افزار Wanna Cryptor اولین نوع از باج افزار هاست که به صورت WORM عمل کرده و نیازی به همکاری کاربر نداشته و به صورت خودکار انتشار می یابد.

این باج افزار سیستم های ادارات و سازمان ها را هدف قرار داده است و لازم است همکاران نیز توصیه های امنیتی را عمل نمایند.

۱- بهترین راه مقابله به روزرسانی سیستم عامل و نرم افزار امنیتی است.

۲- ایمیل‌های مشکوک و ناشناس یکی از اصلی‌ترین روش‌های انتشار باج افزار است و از بازکردن آنها خودداری کنید.

۳- پشتیبان گیری از داده‌های حساس ساده‌ترین راه برای مبازره با این باج ‌افزار است.

۴- مطمئن شوید که آخرین نسخه آنتی ویروس کسپر بر روی سیستم شما نصب و به روز رسانی شده است.

۵- از کلیک کردن بر روی لینک های مشکوک در شبکه های اجتماعی ( تلگرام , فیسبوک و …. ایمیل ها) خود داری نمایید.

۶- از فعال بودن WSUS بر روی سیستم های خود اطمینان حاصل نمایید.

لازم به ذکر است در صورت نیاز، با کارشناس محترم آن واحد تماس حاصل فرمایید.

آیا میدانید سهل انگاری درباره کامپیوترهای مشترک بین دو یا چند کاربر ، بیشتر از کامپیوترهای انفرادی و شخصی رخ می دهد؟

توضیح : وقتی یک کامپیوتر به صورت مشترک در دسترس چند کاربر قرار می گیرد، احساس مالکیت آن بین نفرات تقسیم می شود و به همین نسبت احساس مسئولیت نیز کاسته می شود. بنابراین مسائل مهمی مانند آنتی ویروس، به روز رسانی ، دسترسی افراد غیرمجاز و نگهداری از داده های فراموش می شود.

اقدامات :

۱- در کامپیوتر های مشترک ، هر کاربر حتما باید نام کاربری و کلمه عبور مختص به خود را داشته باشد تا فقط و فقط افراد مجاز از آن استفاده نمایند.

۲- همه کاربران یک کامپیوتر مسئول رعایت اصول امنیتی در مورد کامپیوتر مشترک هستند واین مسئولیت تقسیم پذیر نیست.

۳- فایلها و پوشه های ذخیره شده در درایوهای کامپیوتر به صورت مشترک توسط همه کاربران قابل دسترسی است. برای ذخیره داده های خصوصی، کاربران می توانند از ابزارهای رمز گذاری استفاده نمایند.

سوراخ شدن کشتی ، اتفاق ناخوش آیندی است که دامنگیر تمام مسافران کشتی خواهد شد.

واحد آمار و فناوری اطلاعات دانشگاه

این داستان ادامه دارد…

دریافت فایل :share computer

رجیستری چیست؟

برنامه ی رجیستری برنامه ای می باشد که ویندوز آن را در اختیار کاربر قرار داده است تا بتواند در دستورات و مقدارهای registery تغییراتی را به دلخواه ایجاد کند .
می توان گفت که انگیزه ی ساختن برنامه ی رجیستری از آنجایی شروع شد که کاربران Ms-DOS از این که عملا هیچگونه اختیاری در تنظیم منو ، پنجره ها و … نداشتند ،خسته شدند. البته Ms-DOS از رجیستری مستثنی نبود و سه فایل Config.sys , MsDos.sys, Autoexec.Bat وجود داشتند که سیستم عامل Dos و جمعا برنامه های کاربردی تنظیماتی مانند اختصاص دادن Buffer و یا تعریف Cdrom و غیره را در این فایل ها ثبت می کردند. در واقع این سه فایل نقش رجیستری را ایفا می کردند. بعد از DOS سیستم عامل Win۳X به بازار آمد. در این سیستم عامل فایلهایی با پسوند ini که مهمترین آنها Win.ini , System.ini, Control.ini بودند، وظیفه رجیستری را بر عهده داشتند . در نهایت نسل سوم رجیستری با روی کار آمدن ویندوز ۹X وارد بازار شد. در این سیستم ها علاوه بر داشتن سه فایل Win۳X دو فایل دیگر با نامهای System.dat , User.dat اضافه شد .

 تعریف رجیستری : برنامه ی رجیستری برنامه ای می باشد که ویندوز آن را در اختیار کاربر قرار داده است تا بتواند در دستورات و مقدارهای registery تغییراتی را به دلخواه ایجاد کند .
لازم به ذکر است که اگر اطلاعات کافی در مورد قسمتی از رجیستری ندارید هیچگاه آن را تغییر ندهید زیرا هر تغییری در رجیستری سریعا اعمال خواهد شد و برنامه ی regedit.exe هیچگونه تاییدی از کاربر نخواهد گرفت . Regedit.exe را چه چگونه اجرا کنیم؟ برای اجرا کردن Regedit.exe وارد منوی Run از دکمه Start شده، تایپ کنید Regedit.exe ، با فشردن دکمه ی OK برنامه اجرا خواهد شد . رجیستری شامل دو پنجره است که در پنجره ی سمت چپ ریشه و در پنجره ی سمت راست مقدارها مشخص می شود. در پنجره ی سمت چپ یک ریشه به نام My Computer و۵ شاخه با عنوان های زیر وجود دارد : ۱ – HKEY_CLASSES_ROOT : شامل تناظر پسوند فایل ها و سایر تنظیمات ویندوز است . ۲ -HKEY_CURRENT_USER : شامل تنظیماتی که مختص کاربر فعلی است . ۳ – HKEY_LOCAL_MACHINE : شامل تنظیماتی که به طور سراسری اعمال می شود و به کاربر وابسته نیست . ۴ -HKEY_USERS : شامل تنظیماتی که مختص هر یک از کاربران متعدد کامپیوتر ، از جمله کاربر فعلی است . ۵ – HKEY_CURRENT_CONFIG : شا مل تنظیماتی که مختص پیکربندی سخت افزار موجود می باشد . اگر مفاهیم اولیه ی رجیستری را به خوبی یاد بگیرید دیگر هیچگاه واهمه ای در اعمال تغییرات در آن نخواهید داشت .

 نحوه ی ساختن یک کلید در زیر کلید های دیگر: برای ساختن یک زیر کلید می توان برروی پوشه ی مورد نظر کلیک راست کرد، وارد منوی New شد و بعد منوی Key را انتخاب کرد، سپس نام مورد نظر را به جای New Value # ۱ تایپ کرده و با زدن دکمه ی Enter آن را تایید کنید. × مشاهده ی تغییرات ایجاد شده در رجیستری × اگر بخواهید در ویندوز ۹۸یا Me تاثیر تغییرات در رجیستری را سریعا مشاهده کنید ، سه کلید Ctrl+Alt+Del را همزمان فشار دهید و مدخل Explorer را انتخاب کنید و بعد دکمه ی End Task را بزنید با زدن این دکمه پنجره ی Shutdown ظاهر می شود، در پنجره ی Shutdown دکمه ی Cancel را بزنید، بعد از مدتی پنجره ای با عنوان A Program not responding ظاهر خواهد شد که شامل دو دکمه ی Cancel, End task می باشد. با زدن دکمه ی End task ، Explorer دوباره راه اندازی می شود و میتوانید تغییرات را مشاهده نمایید. در بعضی از دستورات راه اندازی دوباره ی Explorer موثر نمی باشد و تنها راه آن Logg off یا Restart می باشد.
در ویندوز های XP, ۲۰۰۰ برای اینکه بتوان تغییرات ایجاد شده را سریعا مشاهده کرد سه کلید Ctrl+Alt+Del را همزمان فشار دهید و بعد دکمه ی Task Manager را انتخاب کنید، از پنجره ی ظاهر شده Proccess Tab را فشار داده و بعد مدخل Explorer را انتخاب کرده و دکمه ی End Proccess را می زنیم ( در این مرحله Explorer بسته خواهد شد ) و بعد وارد Application Tab شده و دکمه ی New Task را می زنیم و بعد نام Explorer را تایپ کنید و با زدن دکمه ی OK، Explorer دوباره راو اندازی می شود و میتوانید تغییرات را مشاهده نمایید . توجه داشته باشد در بعضی از دستورات راه اندازی دوباره ی Explorer موثر نمی باشد و تنها راه آن Logg off یا Restart می باشد .

 تهیه ی نسخه ی پشتیبان از رجیستری و تعمیر رجیستری آسیب دیده : دو فایل به نامهای Scanregw.exe, Scanreg.exe وجود دارند که در حقیقت وظیفه ی تهیه ی نسخه ی پشتیبان از رجیستری و تعمیر رجیستری آسیب دیده را به عهده دارند.
برنامه ی Scanregw.exe :
۱- فقط در محیط ویندوز اجرا می شود . ۲- می تواند از رجیستری نسخه ی پشتیبان تهیه نماید و در فایلهایی با پسوند cab ذخیره کند . ۳- می تواند در حالت safemode نیز اجرا شود . ۴- در صورت لزوم رجیستری را Scan کرده و خطاها را گزارش می دهد . ۵- در صورت به وجود آمدن خطا نمی تواند آن را تعمیر کند.
برنامه ی Scanreg.exe
۱- فقط در محیط Dos اجرا می شود . ۲-می تواند از رجیستری نسخه ی پشتیبان تهیه نماید و در فایلهایی با پسوند cab ذخیره کند . ۳-در صورت لزوم رجیستری را Scan کرده و خطاها را گزارش می دهد . ۴-در صورت به وجود آمدن خطا می تواند آن را تعمیر کند . ۵-می تواند تنظیمات رجیستری را به حالت قبل از تغییر ، برگرداند . ۶- هر بار که ویندوز بوت می شود به طور خودکار یک نسخه ی پشتیبان از رجیستری تهیه کرده و انها را در فایلهای مخفی با پسوند cab در مسیر مخفی C:\Windows\sysbackup ذخیره می کند .

برگرفته از سایت

http://www.karapardaz.ir/Default.aspx?tabid=106